Landzo عنوان سایتی است که در هنگام نوشتن این مطلب، هنوز ۲۴ ساعت از عمرش هم نمی گذرد. این پایگاه قرار است یک سایت ویژه برای میزبانی عکسهای شما باشد. و ضمناً یک شبکه اجتماعی برای در ارتباط بودن با دوستان تان.
طبق اظهار طراح ایرانی این سایت، Landzo قابل تعریف نیست، شما باید احساسش کنید.
پس تا داغ است بشتابید به سمت Landzo و با پیشنهادات تان به بهبود آن کمک کنید.
پ.ن: صفحه من در Landzo
یکی از چالشهایی که در جامعه مجازی ایرانی وجود دارد، شکاف بزرگی است که بین کاربران حرفه ای و کاربران غیرحرفه ای دیده می شود. اگر در وبلاگستان ـ که اغلب افراد جامعه آن جز کاربران حرفه ای نت محسوب می شوند ـ گشتی بزنید، درخواهید یافت که آنها تقریباً با سرعتی بالا در حال فراگیری و کاربرد ابزارهای پیشرفته اینترنت هستند که البته این موضوع جای بسی خوشحالی دارد. اما نباید فراموش کنیم که این قشر، تنها کاربران اینترنتی نیستند، و کاربران غیرحرفه ای بسیاری نیز وجود دارند که امروزه علاقمندی بیشتری به استفاده از این تکنولوژی نشان می دهند، اما متاسفانه به دلیل نداشتن وقت کافی یا مشکلات دیگر نمی توانند با سرعت کاربران حرفه ای با ابزارهای نوین آن آشنا شوند و آنها را بکارگیرند.
برای مثال، امروزه بسیاری از کاربران حرفه ای با مفهوم وب۲ آشنایی دارند و از ابزارهای آن بصورت روزمره استفاده می کنند. و این موضوع باعث می شود تا بتوانند استفاده بهینه تر و مفیدتری از اینترنت بعمل آورند. اما بسیاری از کاربران غیرحرفه ای نه تنها با این مفهوم آشنایی ندارند که در استفاده معمولی از وب نیز دچار مشکلات فراوانی هستند. در حالی که استفاده از ابزارهایی چون فید (خوراک) می تواند کمک شایانی به این دسته از کاربران نماید تا علاوه بر حل مشکل کمبود وقت، از بسیاری از موانع دیگر از جمله قیلطرینگ عبور نمایند.
البته وبلاگنویسان همواره کوشیده اند تا با ارائه آموزشهایی بتوانند این شکاف را کاهش دهند، اما به نظر می رسد که این آموزشها بیشتر در سطوح کاربران حرفه ای باقی مانده است و در عمق جامعه سنتی نفوذ پیدا نکرده است. بسیاری از دانشگاهیان، معلمان، و تحصیلکردگان دیروز، که امروز به سمت کامپیوتر سوق پیدا کرده اند، با وجود گذراندن دوره های دست و پاشکسته ICDL، نمی توانند بدرستی به کشف و فراگیری ابزارهای جدید اینترنتی بپردازند و همین امر موجب توسعه یافتن این شکاف گردیده است.
شکی نیست که با پر کردن این شکاف، شاهد تاثیرگذاری بیشتر دنیای مجازی در دنیای حقیقی خواهیم بود، و پس از آن بیشتر می توان روی تاثیر پدیده هایی چون رسانه های وبلاگی روی جامعه و یا شکستن انحصار رسانه ای حساب باز کرد. آنچه که بعنوان راهکار به ذهنم می رسد اینکه لازم است کاربران حرفه ای دنیای مجازی، پلی بسازند در ارتباط با دنیای حقیقی و تلاش کنند تا سطح وسیعتری از علاقمندان را با ابزارهای اینترنتی آشنا کنند. این پل می تواند به کمک آموزشهای حضوری و یا انتشار جزوات و مقالات خودآموز بنا گردد. این پله ای است که پیش از این باید گام روی آن می گذاشتیم، اما متاسفانه از روی آن پریدیم و به این سبب ضعیفترها، پشت سر جامانده اند!
بنده به نوبه خود، هر علاقمند به مطالعه اینترنتی را که دور و برم پیدا می کنم، سریعاً با گوگل ریدر آشنا می کنم و ایشان را به استفاده از این ابزار تشویق می نمایم. البته ناگفته نماند که یکی از مشکلات دیگری که در این راه به آن برخورده ام، عدم پشتیبانی بسیاری از سایتهای خبری ایرانی (که جامعه سنتی ما بیشتر با آنها انس دارند)، از ابزارهایی چون فید(خوراک) است، که فعلاً برای رفع این مشکل از ابزار Page2Rss کمک گرفته ام.
شما نیز اگر کسانی را در نزدیکیتان می شناسید که پتانسیل استفاده و فراگیری این ابزارها را دارند، بیکار ننشینید! این به نفع همه ماست.
خواندن سری مطالب مفید Bloggers Face off مرا بر آن داشت تا چنین Face Offهایی را بین وبلاگ نویسان فارسی زبان هم راه بیاندارم. از نکات مثبتی که چنین رویارویی هایی در بر دارد، می توان به توسعه فرهنگ وبلاگ نویسی و ارتقای سطح علمی آن اشاره کرد.
اما اصلاً این رویارویی ها چطور برگزار می شوند؟!
در هر سری دو وبلاگ نویس تقریباً هم سطح و موفق انتخاب می شوند و یک سری از سوالات بصورت جداگانه از طریق پست الکترونیک در اختیار آنها قرار داده می شود تا به آنها پاسخ دهند. سپس سوالات و پاسخها را در بلاگ نوشت منتشر خواهم نمود. (غیر از اولین رویارویی که در این پست شاهدش هستید، بقیه وبلاگ نویسان رقبای خود را قبل از انتشار پاسخها نمی شناسند!) سعی کرده ام تا سوالات را به گونه ای انتخاب کنم که ضمن ترغیب خوانندگان به پدیده وبلاگ نویسی، حاوی نکاتی باشند که در مسیر توسعه این رسانه مجازی کمک کنند.
در انتهای هر رویارویی، یک نظرسنجی قرار داده خواهد شد تا خواننده نظرش را درباره دو وبلاگ نویس از طریق رای اعلام کند. این نظرسنجی ها توسط سیستم Polldaddy طراحی و مدیریت می شوند و با وجود تمام کنترلها، هنوز راههای تقلب کردن در آنها بسیار است! اما به هر حال بنده که دلیلی برای تقلب کردن نمی بینم!
شاید لازم به توضیح نباشد که این نظرسنجی ها بیشتر جنبه هیجان و سرگرمی این رویاروییها را تشکیل می دهند، و نتیجه آنها به هیچ وجه نشانی از برتری یکی از این دو وبلاگ بر دیگری نیست. و هدف اصلی همان تجاربی هستند که این دو ابر مرد وبلاگ نویس با ما به اشتراک می گذارند.
و اما اولین رویارویی را با کسانی آغاز می کنیم که به پزشکان وبلاگستان معروفند. این دو عزیز از فعالان عرصه وبلاگ نویسی هستند. اما خوب، همیشه فعالان سرشان شلوغتر از بقیه است. قرار بود کلید افتتاحیه Face Off وبلاگ نویسان فارسی را روز گذشته، مصادف با پنجمین سال تولد وردپرس بزنیم، اما به هر حال یکروز از برنامه عقب افتادیم:
(ترتیب اسمها به حروف الفبا بر می گردد!)
دکتر مجیدی نویسنده وبلاگ یک پزشک به آدرس www.1pezeshk.com آنگونه که بر سربرگ وبلاگش حک شده است از پزشکی، اینترنت، ادب و هنر می نگارد. سبک وبلاگ نویسی وی مرا به یاد دانشنامه هایی چون ویکی پدیا می اندازد. به هر موضوعی که می پردازد بصورت کامل و جامع درباره اش داد سخن سر می دهد. شک نکنید که وبلاگ پرخواننده دکتر مجیدی، یکی از مهمترین پایگاههای تولید مطلب به زبان فارسی در دنیای مجازی است.
دکتر مزیدی نویسنده وبلاگ وب۲ که به دلیل فیلتر شدن وبلاگ قبلیش اکنون در آدرس http://mhmazidi2.wordpress.com قلم می زند. پدیده وب۲ یکی از مهمترین علایق وی محسوب می شود، و سعی بسیاری در ترویج این فناوری در جامعه مجازی ایرانیان دارد. مزیدی به زبان ساده می نویسد و سعی می کند از هر فرصتی برای معرفی یکی از سرویس های مفید اینترنتی استفاده کند. گزاف نیست اگر او را لیدر توسعه و ترویج وب۲ و پدیده های مرتبط با آن در خیل وسیعی از ایرانیان بنامیم.
۱- چند وقت است که وبلاگ می نویسید؟
دکتر مجیدی: سه سال و چند ماه
دکتر مزیدی: حدود یک سال و نیم
۲- چرا وبلاگ می نویسید؟
دکتر مجیدی: دلیلش را میتونم در اشتراک علایق خلاصه کنم! قبل از اینکه وبلاگ بنویسم، حالت کسی را داشتم که موقع خوندن یه روزنامه، کتاب یا مجله جالب، چیزای جالبی میخونه، سرش را بلند میکنه که بگه : «ببین چی خوندم!»، ولی میبینه تو یه اتاق، تنهاست! من موقع وبگردی دقیقا احساس چنین آدمی را داشتم، پیش خودم فکر میکردم این مطالب باید برای خیلیها جالب باشه. این شد که تصمیم گرفتم، یه وبلاگ باز کنم. اول در بلاگر می نوشتم، بعد چند ماه، دومین ابتیاع کردم، امتی روش نصب کردم و وبلاگم شد، همین ناقابلی که الان میبینین.
دکتر مزیدی: می میزنم برای اینکه فراموش کنم می زدن را
۳- تاکنون از وبلاگ نویسی چه چیزی عایدتان شده است؟
دکتر مجیدی: فکر نکنم هیچ وبلاگنویس فارسی پیدا بشه، که بگه درآمد مالی خوبی از محل وبلاگنویسی داشته. اما صرفنظر از انگیزههای اقتصادی، وبلاگنویسی فواید زیادی برای من داشته، قبلا هم گفتم که وبلاگ نوشتن برای من یه نوع تسکینه، یه نوع خلاص شدن از زندگی روزمره غالبا تکراری و نوعی تمدد اعصاب.
گذشته از این وبلاگنویسی در این مدت باعث شده، یه تمرین مستمر نوشتن داشته باشم، فکر نکنم اگه ۴ سال قبل از من میخواستیم در مورد یه موضع مطلبی بنویسم، میتونستم در کمتر از یه ساعت، ماده خام مقاله را پیدا کنم، بخونمش و دربارهاش بنویسم.
از اونجا که یه وبلاگنویس تعهدی نانوشته به خوانندههاش در مورد صحت و درستی نوشتههاش داره، من در خیلی از موارد مجبور شدم در مورد بعضی از مسائل تعمق بیشتری کنم و دانش شخصیام را اضافه کنم.
به علاوه وبلاگنویسی من را با دوستانی خوبی، هم آنلاین و آفلاین آشنا کرد!
و خوشبختانه پایم را به نشریات کاغذی هم باز کرد.
دکتر مزیدی: لذت؛ دوستی
۴-بزرگترین اشتباهی که در زمینه وبلاگ نویسی تاکنون داشته اید چه بود؟
دکتر مجیدی: نمیدونم در جواب این سؤال چی بگم، گاهی پیش خودم فکر میکنم، نوشتن با اسم حقیقی و مستعار ننوشتن، چون در این صورت می تونستم، محافظهکاری کمتری داشته باشم و در محیط وبلاگستان فعالتر باشم. گاهی هم فکر میکنم که نوشتن با اسم واقعی گرچه محدودیتهایی به همراه مییاره، ولی یه تعهد خوب به نوشتهها در آدم ایجاد میکنه.
دکتر مزیدی: نمی توانم وبلاگ نویسی را در خودم کنترل کنم
۵- آیا شما به رتبه بندی های وبلاگتان (مثلاً در گوگل یا آلکسا و…) هم توجه دارید؟
دکتر مجیدی: مطمئن باشین که هیچ بلاگر فعالی نیست که ترافیک و لینک های ورودی به بلاگش را مرتب چک نکنه. هیچ کسی هم نیست که نخواد رنک بالایی داشته باشه. رنک بالا ثمره دهها و صدها لینکی هست که از وبلاگها و سایتهایی مییاد که نوشتههای آدم را پسندیدین.
اما باید بگم من نه برای ترافیک مینویسم و نه رنک، برای من داشتن خوانندههایی که وفادارانه وبلاگم را دنبال میکنن، مطالبم را با دقت میخونن و نظر میدن، بسیار مهمتره.
دکتر مزیدی: بله
۶- بیشتر فید (خوراک، خبرمایه) میخوانید یا بلاگ؟
دکتر مجیدی: در مجموع بیشتر فید میخونم، شاید بیشتر از ۹۰ درصد موارد، وبلاگها را با فید میخونم و مستقیما وارد صفحهشون نمیشم. اما، خوب در مواردی ترجیح میدم برای نظر گذاشتن یا دیدن کامنتهای یک نوشته، وارد وبلاگ بشم.
اگه خواننده وبلاگم باشین، میدونین که من یه «خوراکپرست» تمامعیار هستم!
دکتر مزیدی: فید
۷- دیگ، بالاترین، دنباله، یا بلاگ نیوز؟
دکتر مجیدی: خوب، بالاترین معتبرترین سایت لینکپراکنی اجتماعی ایرانی هست و یه وبلاگنویس ایرانی باید به اون توجه خاصی داشته باشه. گرچه انتقاداتی هم به بالاترین وارده، اما خیلی اوقات من موفقیت نسبی نوشتههام با داغ شدنشون در بالاترین ارزیابی میکنم.
اما در کل اگر در نظر بگیرین، دیگ معتبرترین سایت لینکپراکنی اجتماعی در وب هست، بنابراین برای مطلع شدن، از اخبار داغ فناوری و یا حوزههای دیگه من به طور روزانه از این سایت استفاده میکنم، البته باز بیشتر از طریق فید.
دکتر مزیدی: بالاترین
۸- رمز موفقیت تان در وبلاگ نویسی چیست؟
دکتر مجیدی: البته شما به صورت پیش فرض من را وبلاگنویس موفقی ارزیابی کردهاین، ولی بدون تعارف من معیارهای شخصیای دارم که بر اساس اون، نمی تونم خود را بلاگر کاملا موفقی بدونم.
اگه بخوام به سؤالتون جواب بدم، باید بگم سعی کردهام همیشه مطالب دست اول را در وبلاگم بیارم، به عبارت دیگه اوریجینال باشم.
هیچ وقت سعی نکردهام، برای بالا بردن ترافیک وبلاگ، مطالب سطحی بنویسم و مبدل به یه نشریه آنلاین تابلوئید بشم.
و همیشه تعهد خاصی به خوانندههای وبلاگم داشتهام و سعی کردهام به شعور اونها احترام بذارم.
پر واضحه که نقاط ضعف زیادی هم این مدت داشتهام.
دکتر مزیدی: رفیق ناباب؛ زغال خوب هم بی تاثیر نبود
۹- آینده وبلاگستان فارسی را چگونه می بینید؟
دکتر مجیدی: راستش الان در مرحلهای قرا گرفتهایم که دیگه تب چند سال اولیه وبلاگنویسی از بین رفته، دیگه کسی به خاطر مد یا اینکه بگه من هم وبلاگی دارم نمینویسه، خوانندههای وبلاگها هم دقیقتر و نکتهبینتر شدهاند و خودشون دسترسی مستقیم به خیلی از منابع معتبر وب دارن، دیگه نوشتن یه سری مطالب روتین توجه اونها را جلب نمیکنه.
همه اینها در کنار افزایش دانش تکنیکی وبلاگنویسها، میتونه برایند مثبتی ایجاد کنه.
من انتظار دارم رفته رفته، افرادی با سطح بالای تحصیلات رو به وبلاگنویسی بیارن و وبلاگنویسی را تخصصیتر کنن.
انتظار دارم در کنار وبلاگنویسی سیاسی، آیتی و روزمرهنویسی، اشکال قدرتمند دیگه وبلاگنویسی هم ظهور کنن. نشانه های پیدایش این انواع متفاوت وبلاگنویسی را هم تا حالا شاهد بودهایم، مثلا الان گروهی از وبلاگنویسها هستن که در مورد محیط زیست می نویسن.
انتظار دارم وبلاگستان فارسی، واقعا به جایگاه خودش به عنوان یک رسانه معتبر محتواساز برسه و از سوی دیگه بتونه تعامل مثبتی با رسانههای سنتی دیگه برقرار کنه.
در کنار اینها میشه آرزوهای بلندپروازانهتری هم داشت، مثل حرفهای شدن وبلاگنویسی و احترام به کپیرایت!
دکتر مزیدی: افزایش کمیت و کیفیت در آن
۱۰- هر چه میخواهد دل تنگت بگو…!
دکتر مجیدی: از هر طرف که رفتم جز حیرتم نیفزود/ زنهار از این بیابان، وین راه بینهایت
نمیدونم چرا این بیت الان تو ذهنمه!
دکتر مزیدی: دلتنگم
و اما سوال آخر:
۱۱- فکر میکنید شما بهتر جواب داده اید یا طرف مقابلتان؟!
دکتر مجیدی: راستش سوالهات چندان چالشبرانگیز نیست که تفاوت زیادی در پاسخهای من یا مزیدی عزیز ایجاد کنه. ولی فکر میکنم مزیدی تونسته باشه، بهتر جواب بده و با توجه به اینکه روابط عمومی بهتری هم داره و در وبلاگستان محبوبیت خاصی داره، بیشک من در این دوئل بازنده هستم و دستهام را به نشانه تسلیم بالا میبرم.
دکتر مزیدی: این هم از ان سوالهایی است که جوابش هیچ مقبول خواننده نخواهد بود.چون وقتی میگویم معتقدم دکتر مجیدی در این موارد بهتر جواب میدهد، ان را به حساب شکستهنفسی میگذارند یا چاپلوسی. پس اجازه دهید نگویم که جواب دکتر مجیدی البته که بهتر خواهد بود!
نتیجه Face Off 1: در این رویارویی دکتر مجیدی با کسب ۱۴۲ رای از مجموع ۲۰۱ رای اخذ شده، و با دارا بودن ۷۱ درصد از آرا، از سوی خوانندگان بعنوان برنده رویارویی اعلام می شوند.
این روزها شاهد افتتاح دو سایت جدید بودم که گرچه در لینکلاگ بهشان لینکیدم، اما این دو اتفاق فراتر از آن بودند که در لینکلاگ باقی بمانند!
بعد از مدتها تک ستونی بودن در نشریات و روزنامه ها، بالاخره وبلاگستان صاحب یک مجله تخصصی شد. شماها مجله الکترونیکی و تخصصی وبلاگ است. پدیده ای که شاید باید “رسانه در رسانه” اش نامید.
در وبلاگستانی که هر وبلاگش خود، رسانه ای مستقل است، حالا رسانه ای پیدا شده که نام نخستین نشریه الکترونیکی وبلاگستان فارسی را یدک می کشد.
شماها ادعا دارد:
مهمترین انگیزهی ما برای پیش بردن این کار، کارکردهای موثر وبلاگنویسی بود. اگر نبود کارکردهای وبلاگنویسی، همان اول بیخیال میشدیم.
در نخستین شماره، شما می توانید به خوبی گوشه ای از این انگیزه را بیابید. خصوصاً در بخش پسر نابغه ایده هایی برای هوا کردن یک وبلاگ مطرح شده اند، که با وجود گذشت چندین سال از وبلاگ نویسی، خیلی از آنها هنوز تازه و نو به نظر می آیند، و می توانند در موثرتر شدن کارکردهای وبلاگستان تاثیر به سزائی داشته باشند.
کلاس وبلاگ نویسی پدربزرگ را هم که می خواندم، مدام قلقلک می شدم که وبلاگ بنویسم!
در کل برای شماره اول چیز خوبی از آب در آمده است و فکر کنم که اگر همه وبلاگستان دست در دست هم دهند، شاهد بهتر شدن شماها هم خواهیم بود.
چند وقتی است که تب استفاده از دو سرویس جذاب توییتر و فرندفید در میان کابران ایرانی بالا گرفته است. بدون شک این سرویسها از موفقترین سرویسهای وب دویی در بین کاربران ایرانی بوده است.
خبرگزاری توئیتر و فرندفید در ادامه می افزاید:
اما در بین جای یک چیز خالی به نظر میرسد٬ مجموعهای برای اطلاعرسانی به کابران ایرانی این دو سرویس. بگذارید با یک مثال بیشتر توضیح بدهم: همونطور که احتمالا میدانید چندی قبل تعدادی از دوستان در توییتر تصمیم به برگزاری یک قرار دوستانه در نمایشگاه کتاب گرفتند. متاسفانه به دلیل اینکه تعدادی از دوستان در زمانی که مکان و زمان این قرار اعلام شد در توییتر حاضر نبودند٬ بالطبع از این قرار آگاه نشدند و نتوانستند که دوستان خود راملاقات کنند! حال اگر مرجعی برای اطلاعرسانی این امر(و موارد مشابه) وجود داشت بدون شک تعداد بیشتری در نمایشگاه برای دیدن یکدیگر حاضر میشدند!
متاسفانه به نظر میرسد که کاربران ایرانی به شکل صحیح و موثری از این دو سرویس وب۲ بهره نمی برند و در برخی موارد با دیدن گفت و شنودهایی که در این سرویس ها رد و بدل می شوند، ناخودآگاه به یاد چت رومهای یاهو می افتید که اکنون به شکل نویی ظاهر شده اند!
امید می رود که TTFF News بجای زوم کردن روی مسائلی همچون میس توئیتر و یا انتشار خبرهای طنزگونه، بکوشد تا کاربران را به سمتی سوق دهد که بهترین استفاده را از توئیتر و فرندفید ببرند. و خصوصاً جلوی برخی استفاده های نابجا از این سرویس ها (از جمله توهین به اشخاص) گرفته شود.
امروز اول می، روز جهانی RSS یا فید یا همان خوراک یا به قول نیما اکبرپور “خبرمایه” است!
امروزه به نظر می رسد که تقریباً همه وب پویان حرفه ای با فید آشنایی دارند و از آن استفاده می کنند. اما شاید زمان آن رسیده باشد که غیر حرفه ای ها هم بیشتر با این پدیده آشنا شوند و از آن بهره ببرند.
RSS یا فید چیست؟
RSS مخفف Really Simple Syndication یا سندیکای ساده سازی واقعی، فرمتی است جهت انتقال اطلاعات و مطالب یک وب سایت یا یک صفحه اینترنتی که مرتب به روز می گردد.
مدارک یا اسناد RSS (که Feed یا خوراک نامیده می شوند) شامل مطالب کامل یا خلاصه ای از مطالب یک سایت هستند.
مهمترین برتری RSS این است که شما را قادر میکند، بدون بازدید کردن مستقیم از یک وب سایت، از آخرین مطالب آن مطلع شوید و آنها را دنبال کنید. یعنی وقتی که شما مشترک یک فید می شوید، همین که سایت مربوطه بروز می شود، شما در جریان آخرین مطلبش قرار می گیرید.
RSS Reader یا فیدخوان چیست؟
وب سرویس هایی وجود دارند که به شما در جریان متمرکز کردن اطلاعات اینترنتی مورد نیازتان کمک می کنند. که به آنها RSS Reader یا فیدخوان می گویند.
کار این سرویسها به این گونه است که شما آدرس همه فیدهایی را که دوست دارید دنبالشان کنید، به آنها معرفی می کنید و آنها را دسته بندی می نمائید. و از آن پس، هرگاه که قصد وب پویی را دارید، به این سرویس دهنده ها مراجعه می کنید و در جریان آخرین مطالب منتشره در سایتهای مورد علاقه تان قرار می گیرید. یعنی به جای بازدید کردن از چندین وب سایت در چندین صفحه مرورگر، فقط یک صفحه را از نظر می گذارنید.
فیدخوانها کجا هستند؟!
نزدیکترین جایی که میتوانید یک فیدخوان را پیدا کنید، نرم افزار مرورگرتان است. امروزه اکثر این نرم افزارها به فیدخوان مجهز شده اند تا از قافله وب۲ عقب نمانند. اگر در مرورگرتان دنبال قسمت Feed بگردید، حتماً پیدایش می کنید. اغلب امکان دارد که این گزینه زیرمجموعه Favorites باشد.
اما علاوه بر مرورگر، شما میتوانید از سایتهایی که در این زمینه فعالیت می کنند هم استفاده کنید. مزیت این کار، این است که شما می توانید با عوض کردن مرورگرتان، یا کامپیوترتان هم به فیدهایتان دسترسی داشته باشید.
بعضی از این سایتها عبارتند از: Google Reader، Bloglines و NewsGator . مسلماً با یک جستجوی کوچک، میتوانید بسیاری دیگر از چنین سایتهایی را پیدا کنید.
چگونه مشترک فید شویم؟
در اکثر سایتها، آیکن فید وجود دارد (چیزی شبیه به این 
) که شما را به سمت فیدِ آن سایت راهنمایی می کند.
پس از وارد شدن به صفحه فید سایت مربوطه، آدرس آنرا به فیدخوان تان در قسمت subscribe معرفی کنید تا بدین ترتیب مشترک یا آبونه آن گردید.
تبریک می گویم! با طی این مراحل از این پس شما با وب۲ میتوانید وب پویی سریعتر و راحتتری را تجربه کنید.
از وقتی که del.icio.us فیلتر شد، من برای راه انداختن لینکدونی بلاگ نوشت، که البته به نظر من یکی از مهمترین قسمتهای هر وبلاگی است، مدام دنبال یک بوکمارکر خوب میگردم. اخیراً هم پس از آنکه نتوانستم یک سایت سرویس دهنده خوب پیدا کنم، موقتاً به سراغ tumblr رفته بودم. اما مشکل بزرگ tumblr این بود که وقتی روی لینکها کلیک میکردی، ابتدا به سایت tumblr وارد می شدی، و بعد با یک کلیک دیگر، به سایت لینک داده شده، هدایت میشدی. که این با توجه به سرعت نامطلوب اینترنت و همچنین غنیمت بودن وقت، مشکل بزرگی محسوب می شد. البته! tumblr اصلاً یک سرویس دهنده بوکمارک نیست و همانطور که گفتم موقتاً از آن استفاده می کردم.
اما اخیراً با عنایت FriendFeed با Furl آشنا شدم.
FriendFeed یک سایت فیدریدر است که شما میتوانید مدیریت فیدهایی را که د
ارید در آن، بصورت متمرکز انجام دهید و البته آنها را به اشتراک بگذارید. روش کار به این صورت است که شما آدرس وبلاگتان، اکانت گوگل تان، اکانت فلیکرتان و سایر اکانتهایی را که دارید، به این سایت معرفی میکنید، و بدین ترتیب فیدهای آنها وارد می شود. حالا دوستانتان میتوانند با عضو شدن در این فید کلی، از تغییراتی که در این اکانتهایتان میدهید، با خبر شوند.
سایت به درد بخوری است، خصوصاً اینکه میتوانید اپلیکیشن آنرا در Facebookتان هم اضافه کنید و به راحتی فید دوستانتان را دنبال نمائید.
اما یکی از اکانتهایی که می شود در FriendFeed معرفی نمود، اکانت Furl است.
Furl
یک سرویس دهنده بوکمارک است. یعنی شما میتوانید آدرس عناوین جالبی را که در وب گردی هایتان به آنها بر میخورید در آن جمع آوری نمائید. و البته آنرا در وبلاگتان بعنوان لینکدونی به نمایش بگذارید. درست مثل del.icio.us. البته با این تفاوت مهم که هنوز فیلتر نشده است!
به هر حال دارم Furl را تست میکنم. فعلاً لینکدونی بلاگ نوشت با نیروی این سرویس دهنده مدیریت می شود.
