بلاگ نوشت

دقایقی پیش Google سرویس جدیدی را با نام Knol در آدرس knol.google.com عرضه نمود. این پروژه که در 13 دسامبر 2007 از آن نام برده شده بود، در 23 جولای 2008 رسماً پرده برداری شد.

Knol منبعی است از مقالات علمی معتبر که توسط افرادی نوشته می شود که بر موضوع مقاله تسلط دارند.

با این تعریف شاید بتوان Knol را نوعی Wikipedia نامید که نویسندگان آن از فیلتری خاص می گذرند، تا اعتبار مقالات آن بیشتر باشد.

Google عقیده دارد که «میلیونها نفر هستند که اطلاعات زیادی در اختیار دارند و میلیاردها نفر وجود دارند که می توانند از این اطلاعات بهره ببرند.» و اینک Knol آمده است تا اطلاعات این افراد را کلاسه بندی نماید و پس از اعتبارسنجی در اختیار بقیه انسانها قرار دهد.

هر Knol یک نویسنده مشخص دارد، که از طریق سیم کارت تلفن همراه یا کارت اعتباریش شناسایی می گردد و صحت اطلاعاتش تائید می شود. نویسنده در قالب Knol اطلاعاتش را مطرح می نماید. خوانندگان Knol میتوانند اطلاعات مطرح شده را بازخوانی نمایند و نظراتشان را برای ویرایش آن مطرح کنند. نویسنده Knol مجاز است که نظرات مطرح شده را قبول یا رد نماید.

هدف Knol:

Knol تنها یک هدف دارد. اینکه به شما کمک کند تا دانش تان را با بقیه به اشتراک بگذارید. پروژه Knol میزبان اطلاعات وسیعی در زمینه های مختلف خواهد بود. نویسندگان Knolها می توانند از طریق این پروژه دانش شان را به اشتراک بگذارند و حتی بر روی آن قیمت بگذارند و آنرا بفروشند. خوانندگان نیز می توانند از دانش های به اشتراک گذاشته شده استفاده کنند و نظرات شان را درباره آن مطرح نمایند.

ویژگیهای Knol:

- بکارگیری آسان: تنها چیزی که برای نوشتن واحدی از دانش نیاز است، یک حساب کاربری و یک نام است.

- کنترل: شما میزان همکاری با اجتماع را مشخص می نمائید. Knol شما، صدای شماست.

- ارتباط: شما می توانید با نویسندگان دیگری که در منطقه شما هستند، ارتباط برقرار کنید و بدین ترتیب بر دامنه دانش تان بیافزائید.

- دیده شدن: مطالب پر محتوا و خوب در موتورهای جستجو به نمایش در می آیند.

- رشد: به اشتراک گذاشتن دانش با دیگران پاداشی است برای همه، که در نهایت موجب رشد بشریت می شود.

Lively نام جهان سه بعدی ای است که Google اخیراً بنا نهاده است. و حاصل پروژه ای است که در سال 2007 با نام My World آغاز شد و در نسخه های اولیه اش Google Rooms نام گرفت.

در این دنیای سه بعدی شما میتوانید برای خودتان یک Avatar بسازید و سپس آنرا در Roomهای مختلف به حرکت وادارید و با آدمکهای دیگر هم صحبت شوید.

برای وارد شدن به این دنیای مجازی، شما به حساب کاربری گوگل، و البته یک افزونه برای مرورگرتان نیاز دارید.

داشتن حساب کاربری گوگل که مشکلی نیست و فکر کنم حالا دیگر همه یکی از آن را داشته باشند. اما به دلیل تحریم بودن ایران از سوی گوگل، برای دانلود Lively Setup نیاز به یک قیلطرشکن مثل این یا این دارید تا گوگل را دور بزنید و او متوجه نشود که شما از دیار ایران هستید!

بعد از دانلود کردن هم، بار دیگر برای نصب Lively Setup نیاز به شیره مالاندن گوگل دارید. این بار من هر دو قیلطرشکن بالا را با هم اجرا کردم، تا بالاخره موفق به نصب افزونه شدم.

پس از اینکه از سد قیلترینگ و تحریم گذشتید، می توانید با حساب کاربری تان وارد Lively شوید و در نخستین ورود به ساختن آدمک مجازی تان و بزک کردنش بپردازید.

برای ساختن آواتر، شما ابتدا یکی از حالتهای پایه «male-مذکر»، «Female-مونث» و «Animal-حیوان» را انتخاب می کنید و سپس برای آیتم انتخابی تان مدل مو، حالت چشم، رنگ پوست و… را تعریف می نمائید. بعد از وارد شدن به یکی از اتاقها، شما یک پس زمینه سه بعدی از محیط اطرافتان را شاهد خواهید دید، که یک موزیک پس زمینه، با ترکیبی از صداهای دیگر در آن پخش می شود. و آدمکهای دیگری را خواهید دید که در آن مصاحبت می کنند، یا کاری انجام می دهند، و یا مشغول انجام یکی از بازی های سه بعدی هستند.

Lively می تواند تجربه شیرینی باشد، اگر با سیستمی نسبتاً قوی به اینترنتی پر سرعت متصل باشید.

Landzo عنوان سایتی است که در هنگام نوشتن این مطلب، هنوز 24 ساعت از عمرش هم نمی گذرد. این پایگاه قرار است یک سایت ویژه برای میزبانی عکسهای شما باشد. و ضمناً یک شبکه اجتماعی برای در ارتباط بودن با دوستان تان.

طبق اظهار طراح ایرانی این سایت، Landzo قابل تعریف نیست، شما باید احساسش کنید.

پس تا داغ است بشتابید به سمت Landzo و با پیشنهادات تان به بهبود آن کمک کنید.

پ.ن: صفحه من در Landzo

یکی از چالشهایی که در جامعه مجازی ایرانی وجود دارد، شکاف بزرگی است که بین کاربران حرفه ای و کاربران غیرحرفه ای دیده می شود. اگر در وبلاگستان ـ که اغلب افراد جامعه آن جز کاربران حرفه ای نت محسوب می شوند ـ گشتی بزنید، درخواهید یافت که آنها تقریباً با سرعتی بالا در حال فراگیری و کاربرد ابزارهای پیشرفته اینترنت هستند که البته این موضوع جای بسی خوشحالی دارد. اما نباید فراموش کنیم که این قشر، تنها کاربران اینترنتی نیستند، و کاربران غیرحرفه ای بسیاری نیز وجود دارند که امروزه علاقمندی بیشتری به استفاده از این تکنولوژی نشان می دهند، اما متاسفانه به دلیل نداشتن وقت کافی یا مشکلات دیگر نمی توانند با سرعت کاربران حرفه ای با ابزارهای نوین آن آشنا شوند و آنها را بکارگیرند.

برای مثال، امروزه بسیاری از کاربران حرفه ای با مفهوم وب2 آشنایی دارند و از ابزارهای آن بصورت روزمره استفاده می کنند. و این موضوع باعث می شود تا بتوانند استفاده بهینه تر و مفیدتری از اینترنت بعمل آورند. اما بسیاری از کاربران غیرحرفه ای نه تنها با این مفهوم آشنایی ندارند که در استفاده معمولی از وب نیز دچار مشکلات فراوانی هستند. در حالی که استفاده از ابزارهایی چون فید (خوراک) می تواند کمک شایانی به این دسته از کاربران نماید تا علاوه بر حل مشکل کمبود وقت، از بسیاری از موانع دیگر از جمله قیلطرینگ عبور نمایند.

البته وبلاگنویسان همواره کوشیده اند تا با ارائه آموزشهایی بتوانند این شکاف را کاهش دهند، اما به نظر می رسد که این آموزشها بیشتر در سطوح کاربران حرفه ای باقی مانده است و در عمق جامعه سنتی نفوذ پیدا نکرده است. بسیاری از دانشگاهیان، معلمان، و تحصیلکردگان دیروز، که امروز به سمت کامپیوتر سوق پیدا کرده اند، با وجود گذراندن دوره های دست و پاشکسته ICDL، نمی توانند بدرستی به کشف و فراگیری ابزارهای جدید اینترنتی بپردازند و همین امر موجب توسعه یافتن این شکاف گردیده است.

شکی نیست که با پر کردن این شکاف، شاهد تاثیرگذاری بیشتر دنیای مجازی در دنیای حقیقی خواهیم بود، و پس از آن بیشتر می توان روی تاثیر پدیده هایی چون رسانه های وبلاگی روی جامعه و یا شکستن انحصار رسانه ای حساب باز کرد. آنچه که بعنوان راهکار به ذهنم می رسد اینکه لازم است کاربران حرفه ای دنیای مجازی، پلی بسازند در ارتباط با دنیای حقیقی و تلاش کنند تا سطح وسیعتری از علاقمندان را با ابزارهای اینترنتی آشنا کنند. این پل می تواند به کمک آموزشهای حضوری و یا انتشار جزوات و مقالات خودآموز بنا گردد. این پله ای است که پیش از این باید گام روی آن می گذاشتیم، اما متاسفانه از روی آن پریدیم و به این سبب ضعیفترها، پشت سر جامانده اند!

بنده به نوبه خود، هر علاقمند به مطالعه اینترنتی را که دور و برم پیدا می کنم، سریعاً با گوگل ریدر آشنا می کنم و ایشان را به استفاده از این ابزار تشویق می نمایم. البته ناگفته نماند که یکی از مشکلات دیگری که در این راه به آن برخورده ام، عدم پشتیبانی بسیاری از سایتهای خبری ایرانی (که جامعه سنتی ما بیشتر با آنها انس دارند)، از ابزارهایی چون فید(خوراک) است،  که فعلاً برای رفع این مشکل از ابزار Page2Rss کمک گرفته ام.

شما نیز اگر کسانی را در نزدیکیتان می شناسید که پتانسیل استفاده و فراگیری این ابزارها را دارند، بیکار ننشینید! این به نفع همه ماست.

اگر با بالاترین، دنباله، مهندس، و سایتهای اینچنینی که پرتالهای شبیه سازی شده ای از سایت Digg هستند، آشنا باشید، می دانید که روش کار در اینگونه سایتها این است که کاربران عضو، لینکهای جالبی را که در حین وبگردی هایشان به آنها برخورد می کنند، در این سایتها گرد می آورند و با دیگران به اشتراک می گذارند. سایر اعضا نیز با دیدن لینکها، به آنها امتیاز مثبت یا در بعضی از آنها منفی می دهند.

در بین نسخه های ایرانی، بالاترین معروفترین سایت می باشد که با وجود قیلطر شدن، همچنان بزرگترین سهم را در بین کاربران و بازدیدکنندگان دارا می باشد. اما اخیراً نمونه دیگری از سایتهای اینچنینی آغاز بکار نموده است بنام پرشین دیگ یا دیگ ملی!

در چند دقیقه ای که مشغول کار کردن با این سرویس بودم، تفاوتهای عمده ای که بین پرشین دیگ و بالاترین به نظرم رسید، عبارت بودند از:

1- عدم محدودیت در ثبت نام کاربران

2- عدم محدودیت روزانه در ارسال لینک

3- عدم وجود امتیاز منفی برای لینکهای ارسالی

4- عدم تشخیص خودکار لینکهای تکراری

5- امکان ارسال لینک به سرویس های بوکمارکینگ

6- امکان ذخیره کردن لینکها در حساب کاربری شخصی

البته با توجه به تازه تاسیس بودن این سرویس، هنوز نمی توان داد سخن از مزیتها و معایب آن سر داد. اما بد نیست شما هم در پرشین دیگ عضو شوید و آنرا تست کنید.

من سالهای سال از Internet Explorer بعنوان مرورگر اینترنتی محبوب خودم استفاده می کردم. و هر چه ملت خودشان را به در و دیوار می کوباندند که آقا FireFox مرورگر بهتری است، گوشم بدهکار نبود! تا اینکه یک روز تصمیم گرفتم در کنار IE از FireFox هم نصب کنم. و همان شد که الان یکسالی است که مرورگر اصلی من FireFox شده است، و البته در کنارش هنوز از Internet Explorer هم استفاده می کنم.

حالا من یک پیشنهاد دوستانه برای شمایی دارم که هنوز از Internet Explorer استفاده می کنید. یک روز را افتخار بدهید و با دانلود کردن نسخه نهایی FireFox از آن استفاده کنید. من تضمین می کنم که هرگز پشیمان نخواهید شد.

اصلاً قضیه چیست؟

فایرفاکس در نظر دارد تا رکورد دانلود نرم افزار در 24 ساعت را بشکند! البته با وجود محبوبیت زیادی که این روزها در سطح جهان پیدا کرده است، این کار اصلاً غیر ممکن به نظر نمی رسد. اما در حال حاضر قضیه استقبال کم ایرانی هاست!

اگر به آماری که تا این لحظه ارائه شده است، نگاه کنیم، متوجه خواهیم شد که از ایران تنها 4207 نفر برای همکاری کردن در شکستن این رکورد، اعلام آمادگی نموده اند، و این در حالیست که از هند 8162 نفر، از چین 9534 نفر، از استرالیا 8286 نفر، از کانادا 16626نفر، از برزیل 41855 نفر و از آمریکا 91969 نفر در این طرح نام نویسی کرده اند!

از اروپا و آمریکا که بگذریم، حداقل در آسیا باید نشان دهیم که ایران از نظر IT، با وجود تمام کمبودها و محدودیتها، اول است. باید نشان دهیم که هند و چین با وجود داشتن جمعیتهای میلیاردی و سرعتهای اینترنت بالا، باید در مقابل مردم ما سر تعظیم فرود بیاورند!

چه باید کرد؟

روش کار بسیار ساده است. شما باید در مرحله اول با وارد کردن ایمیل تان به FireFox اعلام کنید که آماده اید تا در این طرح همکاری کنید. در مرحله بعد فایرفاکس روز موعد را با ارسال ایمیل به شما اعلام خواهد نمود. و شما در آن روز با مراجعه به سایت مربوطه، آخرین نسخه فایرفاکس را دانلود می کنید.

برای ثبت نام لازم است که مراحل زیر را طی نمائید:

1- به سایت Download Day 2008 مراجعه کنید.

2- در سایت روی گزینه Pledge Now کلیک کنید.

3- در کادر باز شده، کشور Iran را از لیست انتخاب نموده و آدرس پست الکترونیکی تان را نیز وارد کنید و در انتها، بار دیگر روی گزینه Pledge Now کلیک کنید.

4- آمادگی شما برای همکاری در این طرح با موفقیت به ثبت رسید. بعد از بارگذاری مجدد نقشه، اگر نشانگر ماوس را روی کشور ایران قرار دهید، نشان می دهد که شما چندمین نفر هستید که از ایران در این همکاری ثبت نام نموده اید: