آقای احمدی نژاد! حداقل به امام زمان رحم کنید
چهارشنبه, تیر ۱۲م, ۱۳۸۷شاید در خبرها شنیده باشید که روزنامه «اعتماد ملی» که رسانه حزب کروبی محسوب می شود، بخاطر درج مقاله ای با عنوان «چند سوال از رئیس جمهور» به قلم رسول منتجب نیا، توقیف شده است و حکم بازداشت مدیرمسئول آن نیز صادر گردیده است.
من هر چند بار که این مقاله را می خوانم دلیلی برای توقیف این روزنامه پیدا نمی کنم! گرچه در این چند سال به کارهای بی دلیل عادت کرده ایم، اما این مورد به نظر من، کمی متفاوت است.
منتجب نیا در این مقاله، ابتدا با اشاره به احادیث و روایات، انحرافات و بدعت گذاری ها در دین و خصوصاً در مسئله مهدویت را گناهی نابخشودنی معرفی کرده است و سپس با اشاره به چندین مورد از سخنانی که این سالها به نقل از احمدی نژاد در مورد امام زمان (عج) بر زبان مردم جاری است، نسبت به اینگونه خرافه گویی ها به احمدی نژاد و مراجع تقلید گوشزد نموده است.
وی در یکی از مثالها در مورد آنچه که این روزها شایع است می آورد: «نمایندهای از شورای اسلامی، نقل میکرد روزی در ملاقات رئیسجمهور با مقام معظم رهبری ایشان نسبت به اظهاراتش و وعده ظهور حضرت در دو سال دیگر مورد اعتراض شدید رهبری واقع شد و در جواب گفت: کسانی که با ایشان در تماس هستند، گفتهاند. و پس از خروج از دفتر رهبری، اظهار کرده است: ایشان تصور میکند من رئیسجمهور او هستم، من رئیسجمهور امام زمان(عج) میباشم»
و سپس از رئیس جمهور می پرسد: «آیا این نقل قولها و شایعات در محافل خصوصی و عمومی راست است یا دروغ؟ اگر راست است، مقصود شما از بیان این مطالب غیرواقعی چیست؟ آیا تصور میکنید این سخنان، میتواند نارضایتی و اعتراضات مردم را نسبت به گرانی، تورم و سوءمدیریت دولت توجیه کند؟»
یعنی در این مملکت کار به جایی رسیده است که نسبت به توهین به ائمه هم نمی توان تذکر داد یا سوال پرسید؟! مگر این حرفها بین مردم شایع نیست؟! مگر به دلیل همین نقل قولهای احمقانه نیست که روز به روز از قداست امام عصر (عج) کاسته می شود؟!
من تا زمانی که احمدی نژاد اینگونه موضوعات را مطرح نکرده بود، به یاد نداشتم که حرف بی موردی درباره امام زمان شنیده باشم، اما حالا روز به روز بی حرمتیها و حتاکیها نسبت به آن امام بیشتر می شود. چه کسی مسئول این پرده دری است؟ چه کسی باید جلوی آنرا بگیرد؟!
با توقیف روزنامه اعتماد ملی، نه تنها بر این امر صحه گذاشته می شود که دولت نهم اصلاً انتقاد پذیر نیست، بلکه بر تفکرات ابتدایی و خرافه گونه درباره دین نیز دامن زده می شود. کاری که امیرالمومنین همه بانیان آنرا از دم تیغ گذرانده بود!
