بلاگ نوشت

جمعی از امضا کنندگان ـ که من هم یکی از آنها هستم ـ طی نامه ای به بوش مخالفت خویش را با دخالت نظامی آمریکا در ایران اعلام نموده اند.

ما معتقدیم که با حضور اولین نظامی بیگانه در خاک مقدس ایران، دفاع از وطن در برابر بیگانه حق طبیعی ماست و این برخلاف میل باطنی ما، یعنی جنگ و کشتار.

ما خواستار دموکراسی و آزادی هستیم؛ اما معتقدیم که برقراری دموکراسی در ایران از طریق دخالت نظامی امکانپذیر نیست و تنها به ریختن خون هزاران انسان از هر دو کشور و خسارات مالی فراوان می‌انجامد.

در انتها از بوش خواسته ایم که به جنگ افروزی و زورگویی پایان دهد و جلوه خود و کشورش را نزد آزادیخواهان جهان مخدوش نکند.

اگر شما نیز با این نامه موافقید، پس هرچه زودتر آنرا امضا کنید.

در این مدتی که بدلیل مشکلات زندگی(!) از نوشتن در این بلاگ محروم ماندم اتفاقات مهمی افتاده است که برد جهانی داشته اند. دلم نیامد به عنوان جز کوچکی از این جهان پهناور نظرم را درباره آنها ننویسم.

پرزیدنت بوش بار دیگر ایران را تروریست خوانده است و حمله به آنرا جز برنامه های خویش قرار داده است. اما من تقریباً مطمئن هستم که حمله هر کشوری به ایران به شکست محکوم است. ایران با همه کشورهای دیگر فرق دارد و راه حل حمله نظامی درمورد آن عملی نیست و دور از تدبیر است. اگر آقای بوش نگاهی به جنگ هشت ساله ایران هم بیندازد حتماً متوجه خواهند شد که در آن زمان ایران در واقع همه جهان را شکست داده است.

به نظر من بوش برای کمک به برقراری دموکراسی در ایران بایستی در پی راههای دیگری غیر از حمله نظامی باشد.

خبر مهم دیگر این بود که دکتر مصطفی معین، یکی از نامزدهای مطرح انتخابات آینده ریاست جمهوری محمدرضا خاتمی را به عنوان معاون اول خویش برگزیده است. گرچه محمدرضا خاتمی در عالم هپروت سیر مینمایند و به نظر میرسد که اطلاع کمی از اوضاع واقعی کشور و نظر مردم دارند، اما اینکه برای اولین بار مشارکت در راه حزبی کردن انتخابات گام برداشته است قابل ستایش است و لایق پشتیبانی!