بلاگ نوشت

آیا تابحال اتفاق افتاده است که در هنگام خواندن فیدها بخواهید یادداشتی را با دوستانتان در گوگل ریدر به اشتراک بگذارید؟ خوب! حالا ویژگی جدیدی به Google Reader اضافه شده که این امکان را به شما می دهد.

اگر در حسابتان در گوگل ریدر وارد شوید و نگاهی به سایدبار سمت چپ کنید، زیر قسمت Your Stuff می توانید گزینه Notes را ببینید.

وقتی وارد Google Notes شدید، با دراگ کردن Bookmarkletی که در آن قسمت تعبیه شده است و قرار دادن آن در نوار ابزار مرورگر وبتان، از این پس می توانید، بدون مراجعه مستقیم به Google Reader هم یادداشتهای تان را با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

پ.ن: نخستین یادداشت من در گوگل ریدر

در همین رابطه: انقلاب در گوگل ریدر (یک فتحی) و اشتراک همه چیز در همه جا و همه وقت (یک پزشک)

امروز اول می، روز جهانی RSS یا فید یا همان خوراک یا به قول نیما اکبرپور “خبرمایه” است!

امروزه به نظر می رسد که تقریباً همه وب پویان حرفه ای با فید آشنایی دارند و از آن استفاده می کنند. اما شاید زمان آن رسیده باشد که غیر حرفه ای ها هم بیشتر با این پدیده آشنا شوند و از آن بهره ببرند.

RSS یا فید چیست؟

RSS مخفف Really Simple Syndication یا سندیکای ساده سازی واقعی، فرمتی است جهت انتقال اطلاعات و مطالب یک وب سایت یا یک صفحه اینترنتی که مرتب به روز می گردد.

مدارک یا اسناد RSS (که Feed یا خوراک نامیده می شوند) شامل مطالب کامل یا خلاصه ای از مطالب یک سایت هستند.

مهمترین برتری RSS این است که شما را قادر میکند، بدون بازدید کردن مستقیم از یک وب سایت، از آخرین مطالب آن مطلع شوید و آنها را دنبال کنید. یعنی وقتی که شما مشترک یک فید می شوید، همین که سایت مربوطه بروز می شود، شما در جریان آخرین مطلبش قرار می گیرید.

RSS Reader یا فیدخوان چیست؟

وب سرویس هایی وجود دارند که به شما در جریان متمرکز کردن اطلاعات اینترنتی مورد نیازتان کمک می کنند. که به آنها RSS Reader یا فیدخوان می گویند.
کار این سرویسها به این گونه است که شما آدرس همه فیدهایی را که دوست دارید دنبالشان کنید، به آنها معرفی می کنید و آنها را دسته بندی می نمائید. و از آن پس، هرگاه که قصد وب پویی را دارید، به این سرویس دهنده ها مراجعه می کنید و در جریان آخرین مطالب منتشره در سایتهای مورد علاقه تان قرار می گیرید. یعنی به جای بازدید کردن از چندین وب سایت در چندین صفحه مرورگر، فقط یک صفحه را از نظر می گذارنید.

فیدخوانها کجا هستند؟!

نزدیکترین جایی که میتوانید یک فیدخوان را پیدا کنید، نرم افزار مرورگرتان است. امروزه اکثر این نرم افزارها به فیدخوان مجهز شده اند تا از قافله وب۲ عقب نمانند. اگر در مرورگرتان دنبال قسمت Feed بگردید، حتماً پیدایش می کنید. اغلب امکان دارد که این گزینه زیرمجموعه Favorites باشد.

اما علاوه بر مرورگر، شما میتوانید از سایتهایی که در این زمینه فعالیت می کنند هم استفاده کنید. مزیت این کار، این است که شما می توانید با عوض کردن مرورگرتان، یا کامپیوترتان هم به فیدهایتان دسترسی داشته باشید.

بعضی از این سایتها عبارتند از: Google Reader، Bloglines و NewsGator . مسلماً با یک جستجوی کوچک، میتوانید بسیاری دیگر از چنین سایتهایی را پیدا کنید.

چگونه مشترک فید شویم؟

در اکثر سایتها، آیکن فید وجود دارد (چیزی شبیه به این ) که شما را به سمت فیدِ آن سایت راهنمایی می کند.

پس از وارد شدن به صفحه فید سایت مربوطه، آدرس آنرا به فیدخوان تان در قسمت subscribe معرفی کنید تا بدین ترتیب مشترک یا آبونه آن گردید.

تبریک می گویم! با طی این مراحل از این پس شما با وب۲ میتوانید وب پویی سریعتر و راحتتری را تجربه کنید.

با توجه به رشد سریع وب سایتها و خصوصاً سرویس های ارتباطات اجتماعی (social web communities) نیاز به ابزارهایی احساس می شود که از طریق آنها در کوتاهترین زمان ممکن افراد بتوانند آنچه را که در حین وب پویی هایشان به آنها برخورد می کنند با دیگران به اشتراک بگذارند.

یکی از ابزارهای معروفی که در همین زمینه فعال است، Share This می باشد. از طریق این ابزار شما می توانید مطالب را مستقیماً به سرویسهای وب اجتماعی (Social Web) همچون Facebook، Delicious، Furlو… ارسال کنید یا اینکه آنها را از طریق پست الکترونیکی برای دوستانتان بفرستید.

روش کار ساده است. کافیست به این آدرس بروید و تولبار مختص مرورگرتان (IE و Firefox) را دانلود کنید و آنرا نصب نمائید. پس از آن دکمه ShareThis به مرورگرتان افزوده می شود و هر صفحه را که مرور می کنید از طریق آن میتوانید برای دیگران ارسال کنید.

اما علاوه بر کاربران، انتشاردهندگان مطالب در وب نیز می توانند با افزودن دکمه Share This به انتهای مطالبشان، این امکان را در اختیار همگان قرار دهند تا آنان بتوانند تنها با یک کلیک مطالب مورد علاقه شان را با دیگران به اشتراک بگذارند.

کاربران Wordpress میتوانند پلاگین مربوطه را از اینجا بارگذاری نمایند. اهالی Blogger هم میتوانند پلاگین را از اینجا بگیرند. پلاگین مربوط به Typepad هم در اینجا قرار داده شده است. سایر انتشار دهندگان میتوانند از این صفحه، کد مربوط به Share This را دریافت کنند و آنرا در صفحاتشان اضافه نمایند.

نمونه این افزونه را در انتهای پستهای همین وبلاگ میتوانید ببینید.

از ویژگی های بارز این افزونه آن است که دیگر نیازی به گذاشتن تک تک آیکن های وب سایتها و وب سرویس های مختلف در انتهای پستها نمی باشد و این کار هم از شلوغ شدن سایت جلوگیری می کند و هم سرعت بارگذاری صفحات را افزایش می دهد. تنها آیکنهایی که لازم است در کنار Share This بگذارید، مربوط می شود به بالاترین و دنباله تا از این طریق مجموعه Bookmarking وبگاه شما تکمیل شود.

چند روزی است که نسخه ۲/۰/۵ نرم افزار مدیریت محتوای وردپرس، انتشار یافته است. پیش از این نحوه نصب نسخه ۲/۰/۴ این نرم افزار بر روی هاست را آموزش داده بودم، چگونگی نصب این نسخه نیز همچون نسخه پیشین است. این بار قصد دارم چگونگی بروزرسانی یا Upgrade کردن نسخه های پیشین (از نسخه ۱/۵/۲ تا نسخه ۲/۰/۴) به نسخه جدید را مورد بررسی قرار دهم.

برای بروزرسانی نسخه های پیشین ۵ مرحله وجود دارد که در کمتر از ۵ دقیقه میتوانید آنها را به انجام برسانید، البته از آنجائیکه یکی از مراحل وقت گیر پشتیبان گیری از نسخه فعلی وردپرس تان است، لذا بسته به حجم وبلاگتان ممکن است که این زمان بیشتر یا کمتر طول بکشید. اما به هر حال شما براحتی میتوانید این ۵ گام را بردارید:

گام اول: گرفتن نسخه پشتیبان (Backup) از پایگاه داده و فایلها

برای پشتیبان گیری از پایگاه داده پیشنهاد میکنم که از پلاگین موجود در خود وردپرس استفاده کنید. برای این کار چنانچه تاکنون از این پلاگین استفاده نکرده اید، بایستی به قسمت مدیریت پلاگینها در بخش مدیریتی وردپرس بروید و پلاگینی با نام WordPress Database Backup را Activate نمائید. حالا در قسمت Manage بخشی با عنوان Backup فعال شده است، که با مراجعه به این بخش میتوانید از پایگاه داده وبلاگتان پشتیبان گیری کنید و آنرا روی کامپیوتر خودتان یا ایمیل تان ذخیره نمائید.

روش دیگر برای پشتیبان گیری از پایگاه داده، این است که در کنترل پنل فضای دامین تان، وارد برنامه ای که برای مدیریت پایگاه داده نصب شده است (همچون php MyAdmin) شوید و از آن طریق نسبت به پشتیبان گیری اقدام کنید.

توجه داشته باشید که تا این قسمت شما فقط از پایگاه داده وبلاگتان پشتیبان گرفته اید. برای پشتیبان گرفتن از فایلهای روی سرورتان بهتر از نرم افزارهای FTP Tool استفاده کنید، و یک نسخه از تمام فایلهای موجود بر روی سرورتان تهیه نمائید. تا بدین ترتیب فایلهایی که بطور دستی نصب کرده اید (مثل قالبها و پلاگینها و…) هم در دسترس تان باشند.

گام دوم: غیر فعال کردن (Deactivate) پلاگین ها

قبل از نصب وردپرس جدید لازم است که پلاگینهای فعال روی وردپرس را غیر فعال کنید، برای این کار در بخش مدیریتی وردپرس به قسمت Plugins رفته و تمام پلاگینهای فعال را Deactivate نمائید.

گام سوم: دوباره نویسی (Overwrite) فایلهای وردپرس

حال زمان آن رسیده که آخرین نسخه وردپرس را دانلود کنید و پس از Extract کردن، آنرا روی سرورتان انتقال دهید. توجه داشته باشید که وردپرس را همان جائی کپی کنید که نسخه قبلی آن نصب شده است. برای مثال اگر نسخه قبلی در شاخه wordpress نصب شده، فایلهای جدید را هم همانجا انتقال دهید و آنها را Overwrite نمائید. تا بدین ترتیب وردپرس شما به نسخه نهائی ارتقا یابد.

گام چهارم: اجرای دستور Upgrade

در پوشه wp-admin که به تازگی آنرا overwrite کرده اید، دنبال فایلی با نام upgrade.php بگردید و آنرا اجرا کنید. البته این فایل را بصورت مستقیم هم میتوانید با نوشتن http://example.com/wordpress/wp-admin/upgrade.php هم اجرا کنید.

گام پنجم: فعال کردن (Activate) پلاگین ها

حال زمان آن رسیده که پلاگینهای مورد نیازتان را دوباره یکی یکی فعال کنید. توجه داشته باشید که ممکن است برخی از پلاگینهایی که قبلاً از آن استفاده می کردید، ممکن است با نسخه جدید وردپرس سازگاری نداشته باشند، در این صورت بایستی به سایت پلاگین مربوطه مراجعه کنید و از نویسنده پلاگین بخواهید که نسخه سازگار پلاین مربوطه را در اختیارتان قرار دهد.

امیدوارم که این مراحل بتوانند در بروزرسانی وردپرس وبلاگتان مفید واقع شوند.

یکی از بهترین و پرکاربردترین پلاگین‌های وردپرس Widgets نام دارد. این پلاگین شرایطی را ایجاد می‌کند که توسط آن سایدبار قالب وبلاگ را به راحتی و بدون داشتن هیچگونه اطلاعات فنی در مورد برنامه‌نویسی و یا سر و کله زدن با کد قالب وبلاگ، می‌توان تغییر داد و به شکل دلخواه در آورد.

۱/ برای نصب این پلاگین، بایستی ابتدا آنرا از اینجا دانلود کنید.

۲/ فایل دانلود شده را در آدرس public_html/wp-content/plugins آپلود نمائید و آنرا از حالت فشرده خارج کنید (Extract File Content).

3. به داخل پوشه Widgets بروید و محتویات پوشه‌های Classic و Default را به آدرس public_html/wp-content/theme و پوشه‌هایی به همین نام‌ها انتقال دهید و آنها را overwrite کنید.

۴/ در بخش مدیریت وبلاگ به قسمت پلاگین‌ها بروید و پلاگین‌های Sidebar Widgets، Google Search Widget، Del.icio.us Widget را فعال کنید.

اگر تمام مراحل فوق را بدرستی انجام داده باشید، وقتی که به بخش انتخاب قالب وبلاگ برگردید، چنانچه قالبهای Classic و یا Default را انتخاب کنید بایستی در کنار Theme Editor بخشی با نام Sidebar Widgets هم اضافه شده باشد. اگر به این قسمت بروید، براحتی می‌توانید ساید بار وبلاگتان را به شکل دلخواه در آورید.

توجه داشته باشید که قالب شما بایستی Widgets Ready باشد تا این پلاگین روی آن کار کند. این پلاگین با قالبهای قدیمی همخوانی ندارد.

برای گذاشتن کدهایی همچون کد Blogrolling ویا کد Flickr می‌توانید از خانه‌های Text استفاده کنید، و کدها را در آن وارد نمائید تا در سایدبار وبلاگتان به نمایش درآیند، علاوه بر این برای اینگونه سرویس‌ها پلاگینهایی هم وجود دارد که این بخشها را به Widgets وبلاگتان اضافه می‌کنند که من سعی می‌کنم در آینده برخی از آنها را معرف کنم.

لازم به ذکر است که سایدبار قالب وبلاگ خودم هم توسط همین پلاگین اداره می‌شود. چنانچه با نحوه نصب یا کار کردن Widgets باز هم به مشکلی برخوردید، در همین‌جا اعلام کنید، تا چنانکه بتوانم توضیحات تکمیلی‌تری را برایتان قرار دهم.