قالبی که امروز بر تن بلاگ نوشت کردم، هفتمین قالبی است که بکار می برم. این قالب کاری از گروه Blog oh Blog است که توسط علی ایرانی عزیز بومی سازی شده.
فکر می کنم از قالب قبلی بهتر باشه! شما چه فکر می کنید؟
یکی از محدودیت هایی که در سیستم وبلاگ نویسی بلاگفا وجود دارد، این است که هیچ امکانی برای درون ریزی (Import) یا برون ریزی (Export) اطلاعات در آن وجود ندارد.
این محدودیت علاوه بر آنکه امکان انتقال یا مهاجرت را از وبلاگ نویس سلب می کند، اجازه پشتیبان گیری از پستها را نیز به وی نمی دهد.
چندی پیش گروه قدرتمند وردپرس فارسی بخش درون ریزی از سیستم بلاگفا به وردپرس را تدارک دیدند. که طی چند کلیک ساده کاربران می توانستند از وبلاگشان در بلاگفا پشتیبان تهیه کنند و سپس آن پشتیبان را به وردپرس منتقل نمایند.
اما هنوز چیزی از عرضه این سرویس نگذشته بود که بلاگفا استفاده از آن را برای کاربرانش بلوکه کرد!
به نظر من این اقدام به معنی نادیده گرفتن حق مسلم و اولیه کاربران بلاگفا نسبت به داشتن پشتیبان از بلاگ نوشتهایشان، و همچنین حق انتخاب سرویس دهنده بهتر و مهاجرت به آن می باشد، و اصلاً قابل درک نیست!
پیشنهاد میکنم مدیران سرویس دهنده های وبلاگ وطنی به جای حذف صورت مسئله در پی حل آن بر بیایند. بستن مرزهای سرویس دهنده برای جلوگیری از خروج کاربران به سرویس دهنده های دیگر راه حل مشکل فرار مغزهای وبلاگی نیست. بایستی فکری به حال قابلیتها، رفتارها و قوانین دست و پاگیرشان کنند که موجب مهاجرتها شده است!
برچسب ها: Export, Import, WordPress, برون ریزی, بلاگفا, درون ریزی, فرار مغزهای وبلاگی, مهاجرت, نقد, وب سرویس, وبلاگ, وردپرس
یعقوب مهرنهاد، روزنامه نگار، وبلاگ نویس و فعال بلوچ روز گذشته اعدام شد. این خبر واکنشهای متعددی را در بر داشته است.
زهرا در این باره می گوید که با مخالفت کورکورانه مخالف است:
چرا من باید از این آقایی که اعدام شده دفاع کنم؟! به خاطر اینکه روزنامه نگار بوده؟ خوب میتونست شغلش هر چیزی باشه! معمولا کسی که با یک گروه تروریستی خشن کار میکنه، خیلی خوب بلده وجهه اجتماعیش رو مناسب کنه که دیر بهش شک بشه، چرا روزنامه نگار؟ میتونست معلم باشه، میتونست یه آدم خیر باشه، میتونست بقال باشه! فرقی به حال ماجرا میکنه؟ کسی که عضو القاعده باشه مثلا فرقی میکنه شغل اجتماعیش چی هست؟ بله اعدام حکم واقعا خشنی هست، اما سوال مهم اینه: آیا فرد معدوم یک فرد بی گناه و نا خشنی بوده؟! آیا گروه جندالله گروه بی آزاریه و کاری به کار کسی نداره؟
اما حمیدرضا معتقد است که مسئله مخالفت کورکورانه با اعدام نیست مسئله دادگاه عادلانه است:
خبر دارم این فرد فقط در کارهای فرهنگی و عام المنفعه فعالیت میکرده است؟!اصلا چنین آدمی چطور ممکن است در طراحی و همکاری نقشه های گروهک ریگی نقش داشته باشد؟! قبول دارم نباید احساسی با مسایل برخوردکرد ولی اگر یکبار به چنین مناطقی سفر کرده باشید متوجه خواهید شد اوضاع از چه قراره؟ من خودم چند بار به این مناطق رفته ام از نزدیک با درد این مردم آشنا شدم با همه مهربانی و خونگرمی که دارند ولی در چهره هایشان و در چشمانشان میبینی که رنج بزرگی دارند که در دلهایشان مانده !و آنهم تبعیض است!شما هم نباید احساساتی برخورد کنید به ریشه های به وجود آمدن خشونت در جامعه نگاه کنید؟دلیل اینهمه خشونت آنهم در مناطق مرزی و اقلیت نشین را در چه میدانید؟امیدوارم شما هم دست استکبار را فقط مقصر ندانید!من مخالف خشونتم از هر که باشد !…
دوستان زیادی دارم که از روزنامه نگاران و فعالان سیاسی گاهاً دو آتشه محسوب می شوند. بسیاری از آنها روزها و ماهها را در زندان سپری کرده اند و همواره مورد اذیت و آزارهای مختلف حکومت ایران قرار گرفته اند. برای بسیاری از آنان حکمهای سنگینی در نظر گرفته شده است و سالهای جوانی شان را به پای داشتن ایرانی آزاد فنا کرده اند. اما هیچ یک از آنان به اعدام محکوم نشده اند!
شاید کارنامه حکومت در سالهای پیشین پر از اعدامهای ناعادلانه باشد، اما چند صباحی است که دایره اعدام شوندگان را تنگتر کرده اند و هر کسی را با هر بهانه کوچکی اعدام نمی کنند. گرچه معتقدم که این دایره هنوز هم باید کوچکتر شود و به گره کوری بدل شود تا دیگر دامان کسی را نگیرد.
اما باورم نیست که جوانی را تنها به جرم وبلاگ نویس بودن یا روزنامه نگار بودن و یا حتی فعالیتهای ضد انقلابی مسالمت آمیز (!) اعدام کرده باشند. محتمل تر آن است که رابطه مهرنهاد با گروه تروریستی جندالله اثبات شده باشد و برای تلافی کردن ترورهای اخیر این گروه، وی را اعدام کرده باشد.
و حتی شاید این موضوع آنقدر جنبه امنیتی هم داشته که دادگاه وی بصورت علنی برگزار نشده باشد. و ممکن هم هست که دادگاهش بصورت کاملاً عادلانه برگزار شده باشد! اما به نظر من جواب ترور، ترور نیست!
من بیشتر با آرش کمانگیر موافقم که می گوید:
نکته اساسا این نیست که یعقوب میرنهاد چه کرده است. سوال این است، کشتن یک آدمیزاد ۱۰ دقیقه وقت می خواهد، طناب را بنداز و بکش بالا. پا می زند و تمام. اما که چه؟ چه می خواهیم بدست بیاوریم از این خشونت؟ آدمیزاد را به نام اراذل و مخالف سیاسی بالای دار کشیدن می خواهد چه بدهد به من و تو؟ جز این که اصرار می کنیم بر این عقیده ی خام که “خشونت حلال مشکلات است”؟ فرض کنیم یعقوب میرنهاد رفیق غار تروریست بلوچستانی است. با بالای دار کشیدنش جز این است که بهانه می دهیم به جوانک که باز رهزنی کند؟ جز اینکه کمکش می کنیم برای تبلیغ عقیده اش؟
برچسب ها: آزادی, اجتماعی, اعدام, بلوچ, ترور, جمهوری اسلامی, جندالله, دفاع, روزنامه نگار, سیاست, فعال حقوق بشر, نقد, وبلاگ نویس
این روزها با پیوستن حدیث جون به دار و دسته ابونتویی ها بیشتر در معرض بحث و تبادل نظر درباره سیستم عامل های مختلف قرار دارم.
این روزها پر سر و صداترین گروه، طرفداران لینوکس هستند که مدام با گوشه و کنایه یا بدون آن، بطور مستقیم یا غیر مستقیم سعی در اثبات برتری لینوکس نسبت به سیستم عاملهای مایکروسافت دارند.
و بی سر و صداترین گروه مکی ها هستند، که مثل همیشه سرشان در لاک اپل شان است و کاری به کار کسی ندارند!
من تابحال با Mac کار نکرده ام، اما از آنچه که در چندین مقاله مختلف خوانده ام چنین تصور می کنم که باید سیستم عامل فوق العاده ای باشد. سیستم عاملی که ضمن کاربرپسند بودن، از امنیت خوبی هم برخوردار است و کارهای بزرگی هم می توان با آن انجام داد. شاید اگر مک از سخت افزارهای بیشتری پشتیبانی می کرد، حالا سهم بیشتری از بازار سیستم عاملها را در دست داشت.
در سالهای پیش چندین بار انواع و اقسام Linux را تجربه کرده ام. با آنکه سیستم عامل اپن سروسی است و توسط آزادکاران توسعه پیدا کرده است، اما واقعاً پیشرفتش تحسین برانگیز است. لینوکس روز به روز بهتر و کاربرپسندتر می شود. و گرچه هنوز برای کاربران عادی سردرگم کننده و پیچیده است، اما تا ساده شدن نهایی راه بسیاری در پیش ندارد. و بزودی سهم زیادی از کامپیوترهای شخصی را نصیب خود خواهد نمود.
و اما Microsoft Windows که در چشم عده ای چون لولویی ترسناک و آهنربایی ویروسی است!
چرا منصف نباشیم؟! مایکروسافت واقعاً خوب کار کرده است و با ویندوز به همه درخواستهای کاربران پاسخ گفته است. بیل گیتس تلاش کرده تا جایی که ممکن است کار با کامپیوتر را برای همه ساده کند. فقط یک لحظه جهان کامپیوتر را بدون ویندوز تصور کنید! تا کی باید کاربران منتظر می ماندند تا کار با کامپیوتر برایشان ساده می شد؟!
من در اینجا اصلاً قصد مقایسه سیستم عاملها یا اثبات برتری یکی بر دیگری را ندارم. اما هجمه اتهامات و توهین ها به مایکروسافت نیز برایم قابل هضم نیست. ویندوز خدمت بزرگی به صنعت کامپیوتر کرده است. خیلیها کامپیوتر را با آن شناخته اند، حتی کسانی که حالا به مرحله گذار رسیده اند، نمی توانند منکر چیزهایی باشند که از کار کردن با ویندوز فراگرفته اند.
مایکروسافت گرچه اپن سورس کار نمی کند و در بعضی موارد انحصارطلبانه عمل می نماید، اما دین بزرگی بر گردن همه کسانی دارد که امروزه با کامپیوترهای شخصی کار می کنند. اگر نرم افزارهایش را نمی پسندیم، حداقل نقد درست و منطقی از آن داشته باشیم. نه اینکه از هر فرصتی برای نیش و کنایه زدن و یا مسخره کردنش بهره جوئیم.
در مورد انتخاب سیستم عامل و معرفی آن به دیگران نیز باید جانب انصاف را گرفت. هر سیستم عاملی به درد هر کسی و هر کاری نمی خورد. برای انتخاب سیستم عامل دچار جوگرفتگی و تعصب نشوید. ببینید از سیستم عامل چه می خواهید و بعد تصمیم بگیرید.
برچسب ها: Apple, Linux, Mac, Microsoft, OS, Ubuntu, Windows, ابونتو, اپل, سیستم عامل, فناوری اطلاعات و ارتباطات, لینوکس, مایکروسافت, مک, نرم افزار, نقد, ویندوز
Favicon آیکن کوچکی است که در کنار عنوان و آدرس وبگاهتان در مرورگر قرار می گیرد و یک نوع شناسه و لوگو برای آن محسوب می شود.
Faviconها باعث می شوند که وبگاهها در بوکمارکها مشخصتر باشند و خواننده راحتتر بتواند مقصد را شناسایی کند.
برای اضافه کردن فاویکن به وبلاگتان مقاله های زیادی نوشته شده است، اما در این مورد هم وردپرسی ها می توانند خیلی راحتتر از بقیه این کار را انجام دهند.
افزونه MaxBlogPress Favicon این امکان را فراهم می آورد که براحتی فاویکن مورد نظرتان را به وبلاگتان اضافه کنید. برای این کار تنها کافیست که یکی از آیکن های از پیش آماده را انتخاب کنید یا اینکه آیکنی را که ساخته اید در آن آپلود نمائید. بقیه کارها را به MaxBlogPress بسپارید.
این پلاگین را از اینجا میتوانید دانلود کنید.
برای کسب اطلاعات بیشتر درباره فاویکنها اینجا را بخوانید.
Cuil موتور جستجوی جدیدی است که ادعا می کند بزرگترین موتور جستجوی حال حاضر است. طبق این ادعا، این موتور سه برابر بیشتر از Google و ده برابر بیشتر از Microsoft صفحات اینترنتی را پویش می کند.
وقتی که Cuil به کلیدواژه مورد جستجو در صفحه ای می رسد، براحتی از آن صفحه عبور نمی کند و بقیه مطالب آنرا نیز مورد پویش قرار می دهد و مطالب مرتبط دیگر را نیز برایتان لیست می کند.
تفاوت دیگری که در نگاه اول به آن پی می برید، طراحی صفحه جستجو و شیوه نمایش صفحات یافت شده می باشد. در این شیوه صفحه به سه ستون اصلی و چندین ردیف مختلف تقسیم بندی می شود، و در هر کادر علاوه بر عنوان صفحه و گوشه ای از مطالب، عکس مطلب نیز ضمیمه می گردد.
شاید این موتور جدید پرمدعا سایرین را نیز به جلو هل دهد و در آینده ای نه چندان دور شاهد پیشرفتهای چشمگیری در عرصه جستجوی اینترنتی باشیم. به هر حال هر چه که باشد ما کاربران از آن بی نصیب نخواهیم ماند، لذا باید ورود Cuil را به فال نیک بگیریم!
برچسب ها: Cuil, Google, Microsoft, Search, اینترنت, جستجو, جستجوی اینترنتی, فناوری اطلاعات و ارتباطات, معرفی سایت, وب سرویس
