بلاگ نوشت

وبلاگ، جایگاه خود بودن من است. تنها جایی است که احساس می کنم نقاب به روی ندارم و بی هیچ زرق و برقی کاملاً خودم هستم.

وبلاگ، خانه مجازی من است. هرقدر سایتها و وب سرویس های دیگری که در آنها عضو می شوم، مال خودم باشند، باز به هیچکدام به اندازه وبلاگم احساس تعلق ندارم.

وبلاگ، صدای من است. صدایی است که نظراتم را و عقایدم را به جهان می رساند. در این دنیای پر از بوق و کرنا وبلاگ، رسانه من است.

وبلاگم را دوست می دارم.

وبلاگ نویسان را دوست می دارم.

وبلاگستان را دوست می دارم…

پ.ن ۱: Face Off ویژه : هفتمین سالروز تولد وبلاگستان فارسی

پ.ن ۲: إنّالله و إنّا الیه راجعون. متاسفانه ساعتی پیش مطلع شدم که شوهرخاله عزیزم به رحمت خدا پیوست و من برای شرکت در عزاداری راهی سفر هستم. این پست و ویژه نامه فیس آف بطور خودکار سر ساعت ۹:۳۰ دقیقه روز شنبه ۱۶ شهریور ماه منتشر خواهند شد.

بعدنوشت: خیلی از دست وردپرس عصبانی هستم. نمیدونم چرا پستها رو سر ساعت مقرر منتشر نکرد. این بزرگترین ضدحالی بود که تاحالا خوردم. بعد از کلی زحمت، همه اش به باد رفت!

پ.ن ۳: از همه دوستان با معرفتی که از این طریق تسلیت گفتن ممنونم. امیدوارم که هیچکدومتون هرگز غم نبینید.