بلاگ نوشت

با حدیث جون سفری به تهران داشتیم. در راه با آقای مهندسی همسفر بودیم که کارشناس ارشد تونل سازی بودند و بعنوان مهندس ناظر و مشاور در پروژه های بزرگی حضور داشتند. از هر دری سخنی بود تا اینکه به بزرگراه در حال ساخت رشت ـ قزوین رسیدیم. گویا اجرای این اتوبان در حال حاضر در دست برادران سپاه است. اما به دلیل فقدان دانش کافی در زمینه راهسازی، تاکنون بارها به مشکل برخورده اند.بطوری که تونلهایی که ساخته اند، بارها ریزش کرده است و حتی در همین ایام نوروز هم یکی از تونلها بروی مسافرین بخت برگشته نازل شده است و جانشان را گرفته. از تونلها که بگذریم راههای کناره کوهها هم وضع بهتری ندارند. با کوچکترین باران، بهمن عظیمی از گِل روی جاده ها سرازیر می شود و جاده را به کلّی مسدود می کند. بعد از اینکه مدیران پروژه از برادران جهادگرشان ناامید می شوند، دست به دامن شرکتهای خصوصی و از جمله شرکتی که آقای مهندس در آن کار می کردند، می شوند. آقای مهندس مامور بررسی وضع پروژه میشود و پس از هفته ها بررسی به شرکتشان گزارش می دهد که از خیر گرفتن این پروژه بگذرد که خانه از پای بست ویران است! گویا اصلاً انتخاب مسیر بزرگراه از نظر علمی اشتباه بوده است، چرا که مسیر انتخاب شده بر روی گسل خزر قرار دارد. گذشته از این، نحوه زیرسازی و تونل سازی نیز منطبق بر روشها و تکنیکهای علمی نیست. در نهایت آقای مهندس پیش بینی کردند که با افتتاح این شاهکار، بدون شک برگ زرینی از تاریخ حوادث جاده ای کشور ورق خواهد خورد! و توصیه کردند که اگر جانتان را دوست دارید هرگز از این جاده به گیلان نیائید!