بلاگ نوشت

وقتی نمی توانی فریاد بزنی، ناله نکن! خاموش باش!

قرن ها نالیدن به کجا انجامید؟!

تو محکومی به زندگی کردن تا شاهد مرگ آرزوهای خود باشی.

دکتر علی شریعتی

ادموند اسپنس می گوید:«این ذهن بشر است که از خوبی، بدی می سازد و از بدی، خوبی. خوشحالی می سازد یا بدبختی، ثروت می سازد یا تنگدستی.»

هیچ چیز در زندگی با معنا نیست مگر معنایی که ما به آن می دهیم. یکی از عجایب ما انسانها این است که قادریم که به حوادث زندگی معنای مثبت یا منفی بدهیم. هر وقت که اتفاقی برایمان می افتد، مغزمان دو سوال از ما می پرسد: آیا این اتفاق برایمان باعث درد است یا لذت؟ چه کاری برای پرهیز از درد یا رسیدن به لذت باید انجام دهیم؟

پاسخ این سوالها، عقایدی هستند که ما در سر داریم و در نتیجه ما را به لذت یا درد رهنون می شوند. برای مثال بعضی از مردم پیش خود به این باور رسیده اند که آدم بی کفایتی هستند، چرا که نتوانسته اند در زندگی موفق باشند و پشتکاری ندارند. و همین باورها تدریجاً به شکل پیشگوئی هایی در می آیند و همان چیزهایی اتفاق می افتند که فکر میکرده.

«بیل گیتس» نابغه نبود. در حقیقت کار او از زمانی شروع شد که وقتی دانشجوی دانشگاه هاروارد بود به خود قول داد تا نرم افزاری درست کند که تا به حال کسی آنرا درست نکرده است! و با داشتن چنین عقیده ای، توانست از تمامی منابعی که در اختیار داشت برای نیل به موفقیت بهره برد و سرنوشت خود را رقم زند.

شاید انشتین این موضوع را به بهترین وجه بیان داشته است که تخیل، قوی تر از دانش است.

Love is that holy wine which the gods distill from their hearts and pour into the hearts of men.

When love beckons to you, follow him, Though his ways are hard and steep.

Let there be no purpose in friendship Save the deepening of the spirit.

Love has no other desire but to fulfil itself.

Gibran Kahlil Gibran

عشق، آن شراب مقدسی است که خدایان از قلب خود می گیرند و درون قلب انسانها می ریزند.

آن هنگام که عشق شما را می خواند، از آن پیروی کنید، هرچند که راه عشق سخت و پرفراز و نشیب باشد.

یگذارید که در دوستی و محبت، منظوری خاص نباشد. تنها روح دوستی را عمق ببخشید.

عشق خواسته ای دیگر ندارد جز تبلور خویش.

جبران خلیل جبران

پ.ن: این دومین سالیه که حدیث جون ولنتاین منه! یه بار قبل از ازدواج و حالا بعد از ازدواج!

هرگز به خود نیامدم

مگر در برابر آن که از من پرسیده باشد:

کیستی؟

خداوند اندیشید

و فرشتگان،

نخستین اندیشه ی او بودند.

خداوند سخن گفت

و انسان،

نخستین کلمه ی او بود!

ماسه و کف

جبران خلیل جبران

در هستی دو عنصر است و بس؛

زیبایی و حقیقت.

زیبایی در دل عاشقان

و حقیقت در بازوی آنان که شخم می زنند.

جبران خلیل جبران