بلاگ نوشت

اوریانا فالاچی را تا همین امروز هم نمی‌شناختم! ولی امروز که سومین روز درگذشت این روزنامه‌نگار و نویسنده ایتالیایی است، در روزنامه‌ها و وبلاگهای بسیاری از وی خواندم. بیشتر شهرت اوریانا بخاطر سبک بخصوص مصاحباتش با افراد بزرگ است که در آن مکرراً بر سوال خود تاکید می‌ورزد و به مصاحبه‌شونده اجازه نمی‌دهد که از پاسخ دادن به سوالاتش طفره رود.

از جمله مصاحبه‌های جنجالی او مصاحبه با شاه سابق ایران، آیت‌اله همینی، علی‌بوتو، یاسر عرفات، معمر قذافی، هنری کسینجر و… هستند. که خیلی دوست دارم بتوانم آنها را تهیه کنم و بخوانم.

از وقتی تصمیم گرفتم که وبلاگم را دات کام کنم، اولین انتخابی که باید می‌کردم این بود که از چه نرم افزار مدیریتی برای مدیریت محتوای وبلاگم استفاده کنم. ابتدا از آنجائیکه بسیاری از وبلاگهای فارسی از موویبل تایپ استفاده می‌کردند، من هم این نرم افزار را روی هاست خودم نصب کردم و شروع به سر و کله زدن با آن نمودم. مقالات بسیاری درباره موویبل تایپ و نحوه مدیریت آن خواندم، ولی با همه امکاناتش به دلم نچسبید.

در مرحله دوم تصمیم گرفتم که از وردپرس، دومین نرم افزار مدیریتی پرکاربر استفاده کنم. وردپرس را نصب کردم. با وجود اینکه قسمت مدیریتی‌اش از نظر ظاهری بهم ریخته‌تر از موویبل‌تایپ بود، ولی با آن احساس راحتی بیشتری می‌کردم. خصوصاً اینکه تمام امکاناتش رایگان بود و منابع اطلاعاتی و پشتیبانی بیشتری از آن یافتم. این شد که وردپرس را برای مدیریت «بلاگ‌نوشت» انتخاب کردم و الان هم از این انتخاب بسیار راضی هستم.

اولین باری است که با وردپرس کار می‌کنم ولی با این حال در این مدت کوتاه تجارب زیادی در این زمینه بدست آورده‌ام که تصمیم دارم آنرا در اختیار علاقمندان قرار دهم. قبل از هر چیز از نصب وردپرس روی هاست شروع می‌کنم:

۱- آخرین نسخه‌ای که تاکنون از وردپرس عرضه شده است، نسخه ۲/۰/۴ است که برای نصب بر روی هاست می‌توانید آنرا با توجه به نوع سرور هاست‌تان از اینجا دانلود نمائید.

۲- وردپرس به یک پایگاه داده نیاز دارد که توصیه شده آنرا بر پایه SQL تعریف نمائید. برای این کار وارد کنترل‌پنل هاست خود شوید و به قسمت My SQL Databases بروید. در این قسمت بایستی یک پایگاه داده و یک نام کاربری و کلمه عبور برای دسترسی به این پایگاه تعریف نمائید.

برای ساختن پایگاه داده، در قسمت New Databases یک نام وارد کنید و کلید Create Database را فشار دهید.

برای تعریف کاربر، در قسمت Current User، یک نام کاربری در جلوی Username و یک کلمه عبور در جلوی Password وارد کنید و کلید Create User را بزنید.

برای اینکه بین کاربری که ایجاد نمودید و پایگاه داده ارتباط برقرار کنید، در قسمت Add Users to your Databases نام کاربر و سپس نام پایگاه داده‌ای را که ایجاد نموده‌اید انتخاب کنید و پس از اینکه در قسمت Privileges گزینه All را انتخاب کردید، گزینه Add را کلیک کنید. بدین ترتیب با کاربر معرفی شده به پایگاه داده‌ای که برای وردپرس ساخته‌اید دسترسی خواهد داشت.

۳- حال نوبت به آن می‌رسد که وردپرس را در هاست خود آپلود نمائید. برای این کار می‌توانید از نرم‌افزارهای مدیریت ftp همچون TurboFTP یا از نرم‌افزاری که در کنترل‌پنل هاست‌تان نصب شده است همچون File Manager استفاده کنید.

به هر ترتیب فایل فشرده شده وردپرس را که دانلود نموده‌اید در پوشه public_html آپلود نمائید. و سپس آنرا از حالت فشرده خارج کنید. برای این کار اگر از File Manager استفاده می‌کنید، بایستی روی نام فایل کلیک کنید و گزینه Extract File Contents را کلیک کنید.

در حالت پیش‌فرض، پس از Extract کردن فایل، وبلاگ شما در آدرس http://your-domain/wordpress تعریف می‌شود. چنانچه می‌خواهید که وبلاگ شما در همان آدرس اصلی دامنه تعریف گردد، بایستی پس از Extract کردن، تمام محتویات داخل پوشه Wordpress را به پوشه اصلی public_html انتقال دهید.

۴- در این مرحله بایستی به وردپرس، پایگاه داده و نام کاربری دسترسی به آن را معرفی کنید. برای این کار در بین فایل‌های وردپرس دنبال فایل wp-config-sample.php بگردید و گزینه Edit File را انتخاب نمائید.

در بین کدهای این فایل دستورات زیر را بیابید:

// ** MySQL settings ** //

define( ‘DB_NAME’, ‘wordpress’ )  // The name of the database

define( ‘DB_USER’, ‘username’ )  // Your MySQL username

define( ‘DB_PASSWORD’, ‘password’ )  // …and password

define( ‘DB_HOST’, ‘localhost’ ) // 99% chance you won’t need to change this value

در خط دوم، بجای ‘wordpress’ نام پایگاه داده‌ای را که ساخته‌اید وارد کنید.

در خط سوم، بجای ‘username’ نام کاربری را که برای دسترسی به پایگاه داده تعریف نموده‌اید، وارد نمائید.

و در خط چهارم، بجای ‘password’ کلمه عبور مربوط به نام کاربر را وارد کنید.

نکته‌ای که بایستی توجه داشته باشید، این است که در اغلب هاست‌ها نام پایگاه داده و نام کاربری بصورت Host Username_name ثبت می‌شوند. برای اطمینان از این مورد بهتر است به قسمت مدیریت پایگاه داده هاست‌تان مراجعه کنید و نام کامل پایگاه داده و کاربر را از آنجا بخوانید.

در انتها، نام فایل را به wp-config.php تغییر داده و Save نمائید.

۵- برای اتمام مراحل نصب وردپرس، به داخل پوشه wp-admin رفته و روی فایل install.php کلیک کرده و به آدرس file url بروید.

صفحه جدیدی باز می‌شود که در آن باید روی لینک First Step کلیک کنید. سپس عنوان وبلاگ و آدرس پست الکترونیکی‌تان را وارد کنید.

در صفحه Second Step، برای ورود به نرم‌افزار وردپرس، یک نام کاربری (admin) و یک کلمه عبور به شما داده می‌شود، که باید آنها را به یاد داشته باشید.

بدین ترتیب، نصب وردپرس به پایان می‌رسد و حالا شما برای وارد شدن به قسمت مدیریت وبلاگ می‌توانید به آدرس http://domain/wp-admin بروید.

دیروز بلاگ‌نیوز یکساله شد. پر بیراه نیست اگه اونو یکی از بهترین تجربه‌های زندگی سایبر خودم بدونم. چه از نظر اینکه عضو کوچکی از اون بودم و گه گاه لینکی به لینکهاش می‌افزودم و چه از نظر یه خواننده.

امیدوارم که بلاگ‌نیوز روزی به یه خبرگزاری بزرگ تبدیل بشه.

عصر روز دوشنبه ۲۰ شهریور ماه، اولین همایش رسمی وبلاگ‌نویسان در گیلان برگزار شد. گرچه این همایش اصلاً در حد و اندازه‌های وبلاگ‌نویسان گیلانی نبود، و حتی به ظن خیلی‌ها بدنام کننده آنان بود، ولی بالاخره می‌بایست از جایی شروع می‌شد و شروع گیلان هم شاید از اینجا بود.

همایش توسط پرشین‌بلاگ و با عنوان افتتاح «انجمن هواداران پرشین‌بلاگ گیلان» برگزار شد. اما آنچه باعث شد من در این همایش باشم، توضیحی بود که در کنارش دادند: «نام پرشین‌بلاگ بهانه‌ای است برای اینکه بتوانیم دور هم باشیم.»

راستش را بخواهید مدّتی است که ناخودآگاه وبلاگ‌های پرشین‌بلاگ را تحریم کرده‌ام و به آنها سر نمی‌زنم. باور کنید بی‌خود به آن گیر نداده‌ام، نه با مدیران پرشین‌بلاگ پدرکشتگی دارم و نه از سرویس‌های دیگر پول گرفته‌ام! حتّی برای پرشین‌بلاگ احترام خاصّی هم قائلم، چون وبلاگ‌نویسی را با این سرویس‌دهنده شروع کردم. اما امروز پرشین‌بلاگ از نظر من «قبرستان وبلاگ‌ها»ست. دلیل اصلی‌اش هم طراحی ضعیف و غیراستاندارد صفحاتش است که موجب کند شدن بیش از اندازه این صفحات شده است.

آزمایش کنید: یک صفحه از وبلاگهای مشابه را روی سرویس‌دهنده‌های مختلف به همراه یک صفحه از وبلاگهای پرشین‌بلاگ همزمان باز کنید تا تفاوت لود شدن صفحات را کاملاً حس کنید.

حتی صفحه اول سایت پرشین‌بلاگ که این روزها با طراحی جدید و به اصطلاح نسخه جدید عرضه می‌شود هم این مشکل را دارد. بارها و بارها هم وعده بهبود یافتن این وضعیت داده شد ولی تغییری تا امروز ندیدم.

وبلاگ‌های خوب بسیاری روی سرویس‌دهنده‌های دیگر هستند که می‌توانند ارضایم کنند، لذا لزومی نمی‌بینم پول و وقتم را صرف باز شدن وبلاگهای تحت پرشین‌بلاگ کنم. بیشتر به همین خاطر هم بود که نمی‌خواستم به این همایش بروم. ولی از سوی دیگر دلم نمی‌آمد در نخستین همایشی که خارج از تهران و بیخ گوشم، در لاهیجان، برگزار می‌شود، نروم.

یکی از برنامه‌هایی که در این همایش گنجانده بودند، رأی‌گیری برای تعیین مدیران «انجمن هواداران پرشین‌بلاگ» بود که در کنار آن می‌خواستند «انجمن وبلاگ‌نویسان گیلان» را هم تشکیل دهند و مدیرانی برای آن هم انتخاب کنند. ولی متاسفانه به دلیل تبلیغات ضعیف همایش، خیلی‌ها نیامده بودند، بسیاری هم بدلیل مشکلی که با پرشین‌بلاگ و کلاً سرویس‌دهنده‌های داخلی داشتند، نیامده بودند و این شد که به نظر من شرکت‌کنندگان در همایش به هیچ وجه نمی‌توانستند نماینده بلاگرهای گیلانی محسوب شوند.

بسیار سعی می‌شد که آگاهانه یا ناآگاهانه انجمن هواداران پرشین‌بلاگ و انجمن وبلاگ‌نویسان گیلان با هم ادغام شوند. روی این موضوع ساعت‌ها بحث کردیم.

به نظر من به هیچ وجه این امر نمی‌توانست درست باشد. اصلاً یکی از بزرگترین مشکلات وبلاگ‌نویسان در ایران، مشکلات حقوقی سرویس‌دهنده‌های داخلی هستند.

وبلاگ رسانه‌ای است مستقل و خصوصی. ولی هیچکدام از این ویژگی‌ها توسط سرویس‌دهنده‌های داخلی همچون پرشین‌بلاگ و بلاگفا و… به رسمیت شناخته نمی‌شوند.

نماینده پرشین‌بلاگ با افتخار از این سخن می‌گفت که دولت نمی‌تواند همه وبلاگها را کنترل کند و ما به آنها در فیلترکردن وبلاگهایی که خارج از چارچوب قوانین جمهوری اسلامی فعالیت می‌کنند، کمک می‌کنیم!! گرچه بعید است، اما اگر فردا بگویند سرویس‌دهنده‌های وبلاگ در ایران باید تعطیل شوند، همه وبلاگ‌نویسان تحت آنها باید غزل خداحافظی را بخوانند.

شاید برای خیلی‌ها این حرف مهم نباشد، اما برای من خیلی مهم است که حداقل در فضای سایبر، آزادی عمل و امنیت وجودی داشته باشم. و اگر منطقی فکر کنیم، نه غیرتی، هیچکدام از سرویس‌دهنده‌های داخلی این آزادی و امنیت را به ساکنین‌شان نمی‌دهند. لذا از نظر من نخستین اولویت انجمن وبلاگ‌نویسان گیلان بایستی مقابله با این محدودیت‌های حقوقی و تلاش برای ایجاد امنیت و آزادی برای وبلاگ‌نویسان گیلانی باشد. لذا ادغام آن با «انجمن هواداران پرشین‌بلاگ» ضربه بزرگی است به وبلاگ‌نویسان گیلانی که با ناکارآمد شدن «انجمن وبلاگ‌نویسان گیلان» وارد می‌شود.

به هر حال من و برخی از دوستانی که در این همایش شرکت کرده بودیم، از جمله حدیثه حسینی‌پور، علی و عرفان یوسفی، تمام تلاش خود را بکار بستیم و بالاخره موفق شدیم، این دو انجمن را کاملاً از هم تفکیک نمائیم.

برای شکل‌گیری کامل «انجمن وبلاگ‌نویسان گیلان» قرار بر آن شد که از هر سرویس‌دهنده‌ای بصورت موقت یک نماینده در هئیت موسس شرکت کنند و اساسنامه و سایر کارها را آماده کنند، تا پس از تکمیل شدن آنها طی یک فراخوان عمومی از وبلاگ‌نویسان گیلانی، مجمع عمومی برای تصویب نهایی اساسنامه و همچنین انتخاب مدیران انجمن برگزار شود.

در هئیتی که تشکیل شد، من بعنوان نماینده بلاگر، دوست خوبمان علی یوسفی بعنوان نماینده بلاگفا، ایمان آریامنش بعنوان نماینده میهن‌بلاگ و خانم برومند که رئیس انجمن هواداران پرشین‌بلاگ هم هستند، بعنوان نماینده پرشین‌بلاگ انتخاب شدیم.

شاید خیلی‌ها این رأی‌گیری و این همایش را به رسمیت نشناسند. خودِ من هم از این دسته افراد هستم. ولی اینجا ایران است، سرزمین بی‌دلیل! همه کارها همین‌طوری شکل می‌گیرند و جلو می‌روند.

من در این همایش، وظیفه خودم می‌دانستم که از حق خیل وسیعی از وبلاگ‌نویسان شایسته‌ای که غایب بودند، دفاع کنم. تمام سعی خودم را کردم که تصمیم‌گیری درباره انجمن وبلاگ‌نویسان گیلان به جلسه‌ای مفصل‌تر انتقال یابد، ولی نشد. تنها کاری که از دستم بر‌می‌آمد، این بود که جزء هئیت موسس بشوم تا حداقل از این طریق بتوانم نظرات خود و دوستان غائب را در شکل‌گیری انجمن اعمال نمایم و زمینه را برای تشکیل هرچه سریعتر مجمع عمومی و تاسیس انجمن‌ وبلاگ‌نویسان گیلان، آماده نماییم.

دوستان وبلاگ‌نویس گیلانی! ما بارها و بارها غیبت کردن و گوشه‌نشینی و کناره‌گیری را تجربه کرده‌ایم. فکر نمی‌کنم شایسته باشد بار دیگر گزیده شویم.

انجمنی که تشکیل می‌شود به نام همه وبلاگ‌نویسان گیلانی است، حتی شما. لذا نباید بگذاریم آنرا از چنگمان درآورند. نباید بگذاریم جای ما، برای ما تصمیم بگیرند.

من بعنوان نماینده کوچک شما در این انجمن (گرچه شایستگی لازم را ندارم، ولی اجباراً) پذیرای نصایح، نظرات و پیشنهادات همه وبلاگ‌نویسان گیلانی، درباره نحوه قانون‌گذاری، و برگزاری مجمع عمومی هستم. روی کمک‌تان حساب باز کرده‌ام… انجمن خود را دریابید…

از نظر من، «وبلاگ» رسانه‌ای است شخصی و دوسویه بر پایه وب که در آن نویسنده یا نویسندگان دیدگاههای خود را در رابطه با موضوعات مختلف (با توجه به علائق و تخصص‌های خود) بیان می‌کند و همزمان این امکان را دارد که از نظرات خوانندگان و مخاطبین خویش در آن رابطه مطلع گردد.

همچنین نویسنده در وبلاگ خویش می‌تواند لینکهایی از موضوعات و یا وبلاگها و وب‌سایتهای مورد علاقه‌اش جمع‌آوری نماید تا علاوه بر خوانندگان، خودش هم هر از گاهی به آنان سر بزند.

بر پایه این تعریف‌ها، چند ویژگی مهم برای وبلاگها می‌توان در نظر گرفت، که دوست دارم نظر خودم را درباره این موضوعات مدون نمایم:

۱/ شخصی بودن: این ویژگی سبب می‌گردد تا نویسنده وبلاگ از هر قید و بند خارجی آزاد باشد و خود به تنهایی درباره شکل ظاهری و باطن وبلاگش تصمیم بگیرد. این نویسنده است که تصمیم می‌گیرد درباره چه موضوعاتی، با چه زبان و لحنی و به چه شکلی مطلب بنویسد و هیچ‌کس نمی‌تواند نویسنده وبلاگ را مجبور کند که در این شیوه تغییر دهد. گرچه مخاطبین هم آزادند که نظرات خود را درباره نوشته‌های منتشر شده بیان کنند، ولی علاوه بر اینکه ضمانت اجرایی آنها توسط نویسنده تعیین می‌شود، ممکن است حتی انتشار یا عدم انتشار خود نظر هم زیر سایه اختیار نویسنده قرار گیرد. نکته قابل ذکر دیگر در این ویژگی، این است که شخصی بودن وبلاگ، تا آنجا به نویسنده آزادی عمل می‌دهد که آزادی‌های دیگران را محدود نکند و آنها را آزار ندهد. یکی از مهمترین معضلاتی که اکنون این امر در وبلاگستان فارسی بوجود آورده است، عدم رعایت کپی‌رایت توسط برخی از وبلاگ‌نویسان است که کاری بسیار زشت و ناپسند است و البته هیچ ربطی به شخصی بودن وبلاگ پیدا نمی‌کند و بدین‌ترتیب قابل توجیه نمی‌باشد.

۲/ دو سویه بودن: وبلاگ بر خلاف بسیاری از رسانه‌ها، دوسویه است. بدین معنی که نویسنده پس از انتشار دیدگاه خویش، از این امکان برخوردار است که از طریق کامنتگاه یا ایمیل، نظرات خوانندگان و مخاطبینش را در همین رابطه دریافت کند و حتی با آنها به بحث و تبادل نظر بپردازد. بر همین اساس، قسمت «نظرات» یکی از مهمترین بخشهای هر وبلاگ است که از نظر من وجودش، به هر ترتیب الزامی است. اما متاسفانه امروزه در وبلاگستان فارسی شاهد استفاده نادرست از این ابزار توسط خوانندگان و شاید وبلاگ‌نویسان هستیم، که از آن برای قرار دادن اسپم‌گونه‌هایی برای معرفی وبلاگ خویش و دعوت برای تبادل لینک استفاده می‌کنند. که به نظر می‌رسد این موضوع به دلیل فرهنگ نادرست سنجش کیفیت وبلاگها از طریق تعدد لینکهایش در وبلاگهای دیگر و همچنین کثرت نظرهایش می‌باشد. ولی اگر ویژگی «شخصی بودن» وبلاگها را بپذیریم و همچنین دلیل استفاده از ابزار نظرگاه را تبادل نظر و ارتباط دو سویه نویسنده و خواننده بر پایه مطلب مورد نظر بدانیم، و برای مطالب نگاشته شده توسط نویسنده احترام قائل باشیم، تصدیق می‌کنیم که گذاشتن اینگونه نظرات که عموماً هیچ موضوعیتی با مطلب نگاشته شده ندارند، مذموم هستند. ولی چنانچه بر اینگونه اطلاع‌رسانی‌ها اصرار داریم، بهتر است حداقل از ایمیل استفاده کنیم.

۳/ ارتباط داشتن: همانگونه که از ویژگی دوسویه بودن بر می‌آید، یکی از خصوصیات وبلاگها، برقراری ارتباط بین افراد مختلف با علایق و سلائق یکسان و متفاوت است. این ارتباط از یک سو از طریق نظرگاه بوجود می‌آید که در بسیاری از موارد می‌تواند محدود به همان مطلب مربوطه شود، و از سوی دیگر از طریق قرار گرفتن لینک یک وبلاگ در لینک‌گاه وبلاگی دیگر، که سبب سرزدن چندباره نویسنده یا خوانندگانش به آن وبلاگ می‌شود و از این طریق دو وبلاگ‌نویس بیشتر با همدیگر و طرز تفکر هم آشنا می‌شوند. اما همانطور که در بالا هم آمد، از این ابزار هم گاهاً در جهت بالابردن آمارهای وبلاگ استفاده می‌شود و ممکن است نویسندگان دو وبلاگ مدتهای مدیدی به یکدیگر سر نزنند و یا با عقاید همدیگر آشنا نباشند، ولی با این حال طی مرامنامه‌ای با یکدیگر تبادل لینک می‌کنند. که به نظر من کاری بی‌دلیل و بی‌فایده است.

براساس همین سه ویژگی، «بلاگ‌نوشت» وبلاگ شخصی من است که در آن هر هنگام دیدگاهم را درباره موضوع مورد علاقه‌ام می‌نگارم. قالبش فعلاً همینی‌ است که می‌بینید. شکل و رنگش زیاد برایم مهم نیست (البته از آنچه که هست، خوشم می‌آید) اما ابزارهایش در هر شکلی همین‌هاست که می‌بینید (شامل فتوبلاگ، لینک‌دامپ، لینکدونی، و…).

البته در کنار همه اینها، نظرات خوانندگان برایم بسیار اهمیت دارند. تک‌تک آنها را مورد بررسی قرار می‌دهم و چنانچه نیاز به پاسخ داشته باشند، همانجا به آنها پاسخ می‌دهم.

البته منظور، نظراتی است که در حیطه موضوع پست مربوطه باشند، در غیر اینصورت فوراً حذف خواهند شد. همچنین نظراتی که در آنها عفت کلام رعایت نشده باشد، به همین سرنوشت دچار خواهند شد. در مورد سایر نظرات حتی اگر مخالف دیدگاه بنده باشد، حق آزادی بیان برایشان قائلم و بر دیده منّت می‌گذارم‌شان.

و اما لینک‌هایی که از وبلاگ‌های دیگر در اینجا جمع کرده‌ام، شامل وبلاگهایی می‌شوند که هرگاه وقت کنم، فوراً به آنها سر می‌زنم. و تنها دلیل این انتخابها هم علاقه شخصی خودم به موضوعات مطرح شده و نوع نگارش آنهاست و هیچ فاکتور دیگری را در نظر ندارم.

و در انتها، آنچه برایم در «بلاگ‌نوشت» اهمیت دارد، این است که «خودم» باشم، حتّی اگر «تنها» باشم…